Wie het weet mag het zeggen

De maand maart was een droge en zonnige maand met zelfs heerlijke warme voorjaarsdagen. Velen hebben genoten van mooie zonsondergangen. En de vroege vogels onder ons, van de mooie zonsopkomsten. We kunnen ons gelukkig prijzen dat we vanaf de West-Friese Omringdijk dit kunnen aanschouwen. Zowel boven het Markermeer als boven het IJsselmeer.

Deze keer heb ik een heel andere plek uitgekozen. Moest op tijd zijn want anders ging de zon schuil achter de dijk en de bomenrij. Op het moment van het maken van de foto, spiegelt de zon in het moeraswater en raken de laatste zonnestralen nog net de rietpluimen die de herfst en de winter hebben overleefd. Een eend klimt nog even een stukje de dijk op om voedsel te zoeken. Als je goed kijkt zie je in de verte de contouren van een windmolentje en een pad dat naar beneden loopt. Dat windmolentje verraad dat deze plaat de Koopmanspolder bij Andijk is. De koopmanspolder waar tot 2012 schapen graasden. Nu is het een Achteroever waar je van 15 juli tot 15 oktober, mits je de hond thuislaat, in een deel ervan kunt wandelen. Een mooi stukje natuur: op de foto de zonsondergang boven de Koopmanspolder van Andijk, 17 maart 2022.

Corina Sas

Filed under: Corina Sas | Reacties uitgeschakeld voor Wie het weet mag het zeggen

Reflectie in een raam: je blijft er naar kijken

Het was begin maart 2020 dat ik op pad ging om foto’s te maken voor de onderwerpen van de Kernvisie Andijk. Dat is best leuk om te doen want ik wist nooit wat voor fotogenieke beelden  ik zou tegenkomen. En dan was ik  andere dingen aan het fotograferen dan waarvoor ik op pad zou gaan. Toen ging ik op pad voor het thema wonen.

Oude pandjes, boerderijen, vervallen schuurtjes, smalle straatjes van oost- naar west Andijk is zoveel te zien! Zo liep ik in een straatje waar ik een schuur ontdekte waar schapen in verbleven. ik keek door het raam: een gezellig en warm gezicht die wollige beesten. Leuk om een plaatje te schieten. Het raam was behoorlijk vuil dus het was “goed kijken” om die schapen een beetje leuk te portretteren. De zon stond laag en scheen in het raam. Toen ik anders begon te kijken, zag ik de oude huisjes aan de overkant als een spiegeling in het glas. Dat is een grappig gezicht!

Filed under: Corina Sas | Reacties uitgeschakeld voor Reflectie in een raam: je blijft er naar kijken

Het is al licht en de  maan is er nog, een prachtige grote sikkelmaan. Dat is ook de reden dat ik deze zondagochtend  in de auto stap. Halverwege de rit door de polder verlies ik de maan uit het oog. Wel zie ik het licht van de opkomende zon steeds meer oranje worden: waar zal deze opkomen? Bij de Oosterdijk aangekomen rij ik langs de vuurtoren. Wat is het rustig. Zie een paar hondenbaasjes hun viervoeter uitlaten, of toch andersom? Uitslapen is er niet bij voor deze baasjes. Rij verder langs de dijk en parkeer bij “Koppie Onder”. “Koppie Onder” is de naam van een zwemsteiger, waarvan je zo  het IJsselmeer in springt om daar heerlijk te gaan zwemmen. Inmiddels wel bekend in West-Friesland.

Filed under: Corina Sas | 1 Comment »

Eindelijk weer meer kleur! 

Je neemt een vel glad papier en verschillende kleuren waterverf. Het papier vouw je eerst dubbel met de hoeken netjes op elkaar en vouwt het daarna weer open. Je neemt dan een aantal kleuren verf, dat kunnen kleuren zijn  zoals  rood, geel, groen en blauw. Maar ook kleuren die weinig van elkaar verschillen: bv lichtgroen naar donker groen, of oranje, rood, paars. Net wat je leuk vindt. Je laat druppels verf van verschillende grootte en afstand vallen in die vouw. Je vouwt  het papier op de vouwlijn dubbel en wrijf met je hand verschillende richtingen op zodat de verf zich gaat verspreiden. Je vouwt het papier weer open en  ziet het resultaat. 

Filed under: Corina Sas | Reacties uitgeschakeld voor Eindelijk weer meer kleur!