Corina Sas Fotografie: Geen hand voor de ogen kunnen zien

Geen hand voor de ogen kunnen zien

Je bedenkt het wel om met mistig weer naar buiten te gaan: het kan  koud zijn tot op je botten. Maar voor fotografie kan het zeker mooie plaatjes opleveren.

Op deze foto’s is het  dichte mist. De foto met de bomen is gemaakt in de polder. Het fietspad slingert zich een weg door de mist. In de verte zie je nog een hek in het land staan. De bomen tekenen zwart af tegen de grijze omgeving.

De andere foto is van een steigertje wat staat in een soort van haventje achter de dijk. Daar kun je vanaf springen of zelfs misschien vanaf duiken, zo het IJsselmeer in. Bij het zien van deze foto zal je dit wel laten. Je krijgt het al koud, bij die gedachte. Toch zal menigeen in de zomer hier op deze plek gezellige mooie dagen beleven. Nu ligt het er verlaten bij.

We moeten nog even wachten tot we lange zomerse dagen hebben om daar aan het het IJsselmeer heerlijk te kunnen vertoeven, of  tot we in de polder mooie fietstochten kunnen maken met mooie uitzichten. Bij het maken van deze foto’s kon je bij wijze van spreken “geen hand voor de ogen zien” van de mist. Snel naar huis, want het is koud!

Foto’s gemaakt 15 januari 2022

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Spiegeling: wat is realiteit?

Spiegeling: wat is realiteit?

Heb zo m’n vaste padje om boodschappen te gaan doen. Dat is via de polder en rij dan met de auto langs een sloot die uitmondt in een soort vijver. Gelukkig is het wel verbonden met de andere sloten door middel van duikers anders zou het water daar veel te hoog komen te staan. Helaas is de brug, aan de doorgaande weg, in de jaren 70 verdwenen. Het was die dag bewolkt en windstil en toen ik erlangs reed zag ik in dat water een heldere spiegeling van de het oude bouwers huisje en de bomen die er staan. Snel naar huis om de camera te pakken, dat kon nog wel eens leuk worden.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Foto’s intocht Sint Nicolaas in Andijk – Laatste Deel

ANDIJK | Het vierde en tevens laatste deel van de serie foto’s die Corina Sas maakte van de in- en optocht van Sint Nicolaas en zijn Pieten in Andijk.

Nou. nou, deze Piet heeft zich achter ’t petje verscholen…
Grote auto’s kunnen meer cadeau’s meenemen…

Hieronder nog meer foto’s!

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Even twijfelde ik of ik wel zou gaan

Even twijfelde ik of ik wel zou gaan

Het was rond 17.00 uur dat de lucht wat begon te kleuren. Het was wat bewolkt maar de zon scheen ook af en toe. Toch besloot ik om op de fiets naar het stukje polder, wat achter mijn huis ligt, te gaan. Zette m’n fiets tegen een boom en loop gewapend met camera door de natte klei richting het hek. Er stopte een auto en een meneer stapte uit met zijn hond. De hond werd uitgelaten, en de meneer zag mij foto’s maken. Ook bij deze meneer ging toen de aandacht naar de lucht. En al gauw zag ik dat hij zijn mobieltje pakte om foto’s te maken: “het is een mooi gezicht als de zon op de onderkant van de wolken schijnt”, riep hij. Tijdens het fotograferen zag ik verderop een auto staan en ook daar stond een persoon foto’s te maken.

Zo stonden we met z’n drieën “op een rij” in de polder te kijken naar de lucht die veranderde van kleur. De zon was nauwelijks te zien en piepte nog wat door de wolken. Heb ook een van deze foto’s op de weersite “Buienrader” geplaatst en daar heeft iemand op gereageerd. Die schreef: Prachtig daar in Andijk!

Dat klinkt als muziek in de oren! We hebben hier in West-Friesland gelukkig nog de ruimte waar we op bepaalde plekken, de polder en vanaf de dijk, toch nog de horizon kunnen zien. Ook al verandert dit …

En ik maar twijfelen of ik die middag nog wel naar dit stukje polder zou gaan, wat voor mij zo dichtbij is.

Foto gemaakt 3 november 2022

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Op de terugweg

Op de terugweg

Het was prachtig herfstweer en ik was in de gelegenheid om met de camera op pad te gaan naar het Streekbos. Het plan was om paddenstoelen te gaan fotograferen. Had er wel een aantal gevonden, maar mijn aandacht ging meer naar de mooie herfstkleuren en de spiegelingen in het water omdat het windstil was. De zon scheen op de bomen wat de herfsttinten ook ten goede kwam. Toch begon de schaduw over het Streekbos te vallen wat de kleuren van de herfst geen goed deed. Het was immers al bijna 17.00 uur.

Via de Veiling weg ging ik terug naar Andijk. De zon zakte verder en er kwam een rood/oranje gloed over de, ook al in herfsttooi staande, bomen die langs deze weg staan. Dat moest op de gevoelige plaat! De auto aan de kant gezet en dan bepalen hoe die bomen, en het gehele plaatje, het beste tot zijn recht zou komen. Het was druk op de weg en op het fietspad kwamen enkele fietsers voorbij. Voor de meesten was het werk gedaan, men keerden weer terug naar huis.

De zon zakte verder en het mooie licht was verdwenen.

foto gemaakt 29 oktober 2019

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Een andere kijk

Een andere kijk

Wanneer een foto met verhaal onderweg is voor publicatie, bedenk ik alweer welke foto het voor de andere week zal worden. Tijdens het sorteren van de foto’s kwam ik deze week een foto tegen die ik kortgeleden had gemaakt. Ik was er niet tevreden over en heb hem “terzijde gelegd”. Maar toen ik hem weer zag, was ik verbaasd: want zo had ik het nog niet bekeken!!

Die ochtend, van het maken van de bewuste foto, kwam de zon op en kleurde het wolkendek in oranje, roze. Ben eerst even gaan kijken maar al gauw ging ik met de camera naar de slootkant achter mijn huis. Daar kon ik de kleuren namelijk beter zien. Was op een boomstronk gaan zitten voor een mooi perspectief en heb een aantal foto’s gemaakt. 

Nadat ik de foto’s op de laptop had gezet was ik gaan sorteren en had er nog aantal over. Verder er niet meer nagekeken.

Totdat ik deze week de foto’s van oktober nog eens doorzocht. Krijg nou wat! Zo had ik het nog niet bekeken!!! 

Op de foto zie je dat de zon de wolken mooi roze, oranje kleurt en die kleuren reflecteren in het water. Er is wat grondmist wat de kas, het water en de bomen grijs maakt, rechtsonder zwemmen nog 2 waterhoentjes. En bekijk de foto nu eens als het embleem van Batman. Dat kennen we (bijna) allemaal: het duurt even voordat je in dat embleem een vleermuis ziet. 

Op deze foto lijkt het dan net of je door een, flinke kier kijkt, gevormd door de kleuren van de zonopkomst! 

En dan te weten dat ik deze foto bijna had verwijderd naar de prullenbak!

Foto gemaakt 12 oktober 2022

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: De zon komt langzaam op

De zon komt langzaam op

Deze keer weer eens recente foto’s! De weersvoorspelling was grondmist en daarna een prachtige zonnige herfstdag.

Ik reed met de auto richting de dijk, naar het IJsselmeer, maar dacht ineens: wat doe ik nou? Kans op grondmist heb je in de polder! Halverwege keerde ik de auto en reed de polder in. Zette de auto vrij snel aan de kant en maakte een aantal foto’s, maar was niet tevreden. Dan toch maar weer naar mijn “fotografeer plek”. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Als je zo klein bent

Als je zo klein bent

Het is volop herfst in het bos. De bladeren verkleuren, vallen van de bomen en maken een mooi bruin/oranje tapijt op de grond. Paddenstoelen groeien dan ook graag op dit soort, vochtige, ondergrond. Soms is het zoeken naar paddenstoelen en vraagt het een bepaalde manier van kijken. Paddenstoelen zoeken en die fotograferen is leuk! Je bent lekker buiten in de natuur.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Het heeft bladeren geregend

Het heeft bladeren geregend

Als je rond deze periode in het bos loopt zie je dat de natuur zich opmaakt voor het volgende seizoen, de winter. Het is toch een magnifiek systeem!! Spaarzaam zijn met de voeding die, in dit geval, de bomen nodig hebben voor de groei- en bloeiperiode. Want in de kou kunnen de loofbomen niet overleven. Zij stoppen met hun sapstroom, maar halen daarvoor nog even de voedingsstoffen uit hun blad. Daarna laten ze een voor een hun bladeren op de grond vallen, wat ook weer een goede voedingsbodem wordt voor andere planten en beestjes. De harde wind helpt ook mee, totdat de bomen kaal zijn.

Op de foto zie je dat de grond, door de gevallen bladeren, mooi bruinoranje kleurt. Je kunt zelfs ook al ver kijken in het bos. Het bos waar het goed toeven is voor mens en dier!

En weet je waar deze foto gemaakt is? Gewoon het stukje bos bij “de natte cel”, richting het Streekbos, in de polder het Grootslag. Maar het had net zo goed ergens anders kunnen zijn waar loofbomen groeien. En waar de herfst begint!

Foto’s gemaakt 10  oktober 2021

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: De Dahlia

De Dahlia

De Dahlia is een plant met prachtige decoratieve bloemen in vele kleuren! Ze bloeien vanaf juni/juli en gaan door tot september/oktober naar gelang wanneer ze zijn gepland. De oorspronkelijke dahlia’s zijn kale opgaande overblijvende kruiden met langwerpige, knolachtige wortels. De bladeren zijn verschillend van soort tot soort. Oorspronkelijk kweekte men de knollen om te eten, tot men naliet de knollen te rooien en de planten begonnen te bloeien. De eetbare knollen werden zo sierplanten. De Dahlia’s werden in 1872 in Nederland geïntroduceerd en er bestaan nu vele gekweekte soorten, de dahlia’s zoals wij die nu kennen.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: De Polder

De Polder

Wanneer je door de polder rijdt is het altijd genieten van het uitzicht over de velden met zijn producten. Want ieder jaargetijde heeft zijn eigen product met zijn eigen charme. In het vroege voorjaar begint het met de krokussen. Wat later de hyacinten en tulpen. Daarna de alliums en begonia’s. In de zomer zie je velden met o.a. koolzaad. Ook ons voedsel zie je groeien. De akkers staan vol met bloem-, rode-, groene- en boerenkool. Uien, wortelen, bieten en aardappelen enzovoort. De schapen houden het gras kort en in het voorjaar worden we blij van het zien van de lammetjes. Het is dan ook een mooi gezicht als de weide weer gevuld is wordt  koeien. En niet te vergeten de (weide) vogels en de gebieden waar het fijn recreëren is.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Het is niet wat je denkt

Het is niet wat je denkt

Vanuit het dakraam kan ik de polder in kijken en bij regelmaat werp ik even een blik door dat raam: hoe is de lucht, hoe is het uitzicht naar de polder. Toen ik een aantal jaar geleden ook door dat dakraam keek, zag ik in de verte een paars gekleurd akker. Nieuwsgierigheid werd gewekt want in september een paars gekleurd akker! 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Hier sta ik …

Hier sta ik…

Gelukkig zie je ze nog staan in het West-Friese landschap, de oude boerderijen. Boerderijen die veranderden van functie en meegingen met de ontwikkelingen van de machinerieën om efficiënter te kunnen werken.

Deze boerderij ging van melkvee en melkproducten naar de bollenteelt. Van binnen en buiten is veel aangepast voor woningverbetering en voor de verandering van functie.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: En moeders, die let op de kinderen.

Wat is de natuur toch mooi en wat is dat goed geregeld met dat oerinstinct. Met de schuit gingen we via een mooie vaarroute door Opperdoes. Mij is wel eens vertelt dat Opperdoes ook wel Klein Giethoorn wordt genoemd, dit omdat je daar onder vele bruggetjes vaart.

De route ging langs oude boerderijen, karakteristieke huizen, weilanden en akkerland. De schapen in de wei liepen met ons mee, een blauwe reiger vloog vanuit het riet omhoog en eenden zaten op de paaltjes langs de walkant uit te rusten. Ook zwaluwen vlogen heen en weer om voedsel te vangen.

Toen dook er opeens uit het niets een zwaan op en begon ons te achtervolgen: hij was woest! Hij zwom krachtig achter de schuit aan en kwam steeds dichterbij! We bleven met rustige gang varen en lieten de zwaan met ons meezwemmen. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Het Koestalraampje

Het Koestalraampje

Deze stal was bestemd voor een paar koeien, vertelde de eigenaar. Maar er zouden ook geiten of schapen ondergebracht kunnen worden. Nu is het een boetje, een schuurtje, voor opstal van allerlei spullen die men nog mogelijk kan gebruiken, of denkt “nog te gebruiken”. We hebben allemaal wel van die materialen waarvan we denken dat …

De boet is oud, zeer oud. Er is geen lamp die je even aan kan doen. Maar wanneer je ogen aan het donker gewend zijn, zie je dat de stal zucht en steunt onder de oude dikke balken. De tand des tijds heeft zijn best gedaan. Gelukkig wordt het een en ander gestut voor het behoudt ervan.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Voor het waterkanon uit!

Voor het waterkanon uit!

Begin augustus worden op de akkers de koolplantjes weer gezet voor de oogst in de late herfst en winter. Die plantjes moeten bij regelmaat, wanneer er geen neerslag valt, beregend worden zodat ze goed kunnen wortelen. De meeste landbouwers zijn in het bezit van een waterkanon. Een flinke waterstraal uit een brede slang die meters ver het land kan beregenen en langzaam achteruit rijdt d.m.v. een haspel. Dit alles wordt aangedreven door een motor van de tractor. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Zonwering

Zonwering

Op zomerse dagen kan het in huis behoorlijk warm worden, vooral wanneer de zon vol op  je ramen schijnt. Gelukkig heeft men daar zonwering voor bedacht. Dit in vele soorten en maten zoals markiezen en zonneschermen of rolgordijnen met folie aan de binnenkant. Of screens voor aan de buitenkant van het raam. En dat alles wel of niet elektrisch aangedreven met een druk op de knop of via een app op je telefoon.

Vroeger had men rakken die je voor het raam hing: een stevig doek wat vastgemaakt was op een raamwerk wat je aan de buitenkant van het raam ophing. Of er hingen luiken voor de ramen en die gingen dicht. Als je niks van dit alles had dan spande je een wit laken aan de buitenkant van het raam. Laatst met die warme dagen heb ik het nog gezien.

Op deze foto heeft men een jute zak voor het schuurraam gehangen. Het houdt het zonlicht tegen maar laat toch een beetje diffuus licht door. Waarschijnlijk voor de plantjes die in de bak hebben gestaan. 

Het raam gaat zelfs nog op de ouderwetse manier open: je schuift het raam omhoog en de frisse lucht stroomt naar binnen. Zo kon je er ook een hor tussen zetten. Een klusje dat je met z’n tweeën moest klaren: de een hield het raam omhoog de ander wurmde de hor tussen het raamkozijn. En dan liet de ander het raam weer zakken.  

Om de zon te weren is van alles bedacht en uitgevonden om dit zo snel en gemakkelijk mogelijk te bedienen. Heb jij eraan gedacht om gewoon een jute zak voor het raam te hangen?

Foto gemaakt 30 juli 2022

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Drie vrolijke vissers

Drie vrolijke vissers

Op een warme zondag slingerden we de lister aan en gingen we met de schuit via de Groote Vliet, het Egboetswater, Oostwoud en via Veldhuis weer terug naar het Egboetswater. Een mooi stukje aangelegd natuur met doorgaand vaarwater. Het was druk op de Vliet, maar zodra we eenmaal door een duiker/brug, van een hoogte van 80 cm waren, werd het stiller op het water. Dat dachten deze vissers ook: zij hadden hun bootje vastgelegd in het riet om daar, op het rustige plekje, de hengel uitgooien. In de hoop om veel vis te vangen!

Het zonnetje scheen fel! Maar het was goed toeven in de schaduw van de visparaplu en met de benen in het water.  Het tafereeltje zag er heel gezellig uit. Op het moment van het maken van de foto zag ik dat de middelste man naar voren ging om zijn hengel te pakken, het bootje hing al behoorlijk scheef! Nog een klein stukje… Wij tuften hen rustig voorbij, onze tocht ging verder. Toch bleef ik denken aan deze 3 vrolijke mannen: zou het bootje niet te veel zijn gekanteld, toen de meneer zich naar voren boog. En zou de meneer met zijn benen in het water niet helemaal in het water zijn gezakt? Misschien zat er wel een flinke vis aan de haak! We zullen het nooit weten.  Mits als een van deze vrolijke vissers zich op de foto zal herkennen. De foto is al van een aantal jaar terug en was ook genomineerd bij een fotowedstrijd en is al door velen op het internet bekeken. 

Mochten de drie vrolijke vissers een nat pak halen, dan vermoed ik zelfs dat ze dat helemaal niet erg vonden, en zelfs misschien nog veel meer lol zouden hebben. 

Foto gemaakt op 16 augustus 2020.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Het is gewoon achter de dijk

Corina Sas Fotografie: Het is gewoon achter de dijk

Het is gewoon achter de dijk

Deze foto is alweer van een tijdje terug toen ik weer eens naar de dijk ging. Vanuit mijn kamerraam kan ik net een stukje lintbebouwing langs de Westfriese Omringdijk zien en zo ook de laatste zonnestralen van de ondergaande zon. Regelmatig kijk ik dan op dat tijdstip door het raam om de kleuren van de lucht in de gaten te houden. Om deze zonsondergang te fotograferen was ik net te laat voor een mooie compositie voor een foto. Maar omdat de lucht mooi kleurde, nadat de zon onder was, ben ik toch maar gebleven. Dus liep ik de dijk af naar het water waar de visnetten geduldig wachtten op de vis. De roze-oranje lucht weerspiegelde in het water.

Lees verder
%d bloggers liken dit: