Kraakhelder en windstil

Jachthaven Andijk

Vorig jaar, 20 december, liep ik op de dijk om Buurtjeskerk, anno 1667, te fotograferen. Weet je die foto nog, met die ene ster voor het raam? Als je de trap van de dijk, tegenover het kerkje, op loopt zie je direct Buurtjes haven. Deze haven bestaat al vanaf de 17de eeuw tot ver in de jaren 30 van de vorige eeuw! De haven was een echte vissershaven. Een thuishaven voor de Andijker vissers. Een schuilhaven, bij slecht weer, voor de vissers uit andere plaatsen. In 1927 is men begonnen met het aanleggen van de Afsluitdijk, in 1932 was de dijk gereed. Zuiderzee werd IJsselmeer. Nu was de visserij al geen vetpot, in de zestiger jaren liep de visvangst helemaal terug.

Lees verder

Wat maakt het verschil?

Wat maakt het verschil?

In het verhaal van vorige week had ik geschreven: wat zal de volgende dag brengen? En wat denk je? die dag had het gevroren, het was licht bewolkt en er was  een mogelijkheid om de zonsopkomst  te zien.  Dus ik  naar dat mooie stukje polder, Andijk Oost. Dat  stukje polder heeft nog een vleugje nostalgie zoals je dat op Texel ziet, vind ik. Boerderijen, hekken, slootjes en een landschap zonder windturbines in de verte. Tenminste als je richting de Oosterdijk kijkt. Ik reed de Rikkert op: Nostalgie ten voeten uit! Een paar boerderijen, een slootje en hoge bomen vormden silhouetten door het licht van de opkomende zon. Dat licht zorgde niet alleen voor een mooi silhouet, ze maakten ook  mooie kleuren, door de hoge luchtvochtigheid, in de lucht. Het plaatje maakte de winter op dat moment compleet door de rijp op het grasland en het ijs in het slootje. Toen verder de Rikkert op. Nog een paar plaatjes van schapen, boerenlandhekken en de oranje gekleurde lucht gemaakt. Toen draaide ik me om en zag  nog een  spektakel in de lucht. Een mooi lijnenspel van kleuren gemaakt door de zonnestralen van de zon wat ik jullie nu ook wil laten zien. Er is een tijdsverschil van ongeveer 10 minuten tussen het maken van deze twee foto’s, je ziet dat het licht en de kleuren veranderen. Ook omdat de zon omhoog klimt  waardoor de zonnestralen veranderen van afstand tot het wolkendek. Maar ook, ben ik van standpunt veranderd. Tegen de zon of met de zon in de rug maakt het verschil. Maar ook die paar stappen.  Zie het resultaat.

Corina Sas

Lees verder

Op dezelfde dag

Vorig jaar december was er een fotogenieke ochtend: er was vorst, er was een deken van mist, er was rijp op de velden en de zon kwam op. Mooie elementen om op pad te gaan, naar de polder deze keer. Er was al een oranje gloed van de zonsopkomst boven de polder.Het had best flink gevroren de ruiten van de auto zaten dik onder het ijs. Dat wordt flink krabben en dat kost tijd!! En tijd gaat door, de zon wacht niet. Er was al een oranje gloed van de zonsopkomst boven de polder.Het stukje polder wat ik had bedacht was De Rikkert, tussen Andijk en Enkhuizen. Maar o wat was het koud, mist en vorst!! Tijdens de zonsopkomst voelde je de warmte van de zon, of dat wat gaf? Heb verschillende plaatjes kunnen maken en heb genoten van de natuur: schapen in het veld, ganzen en zwanen die overvlogen.

Deze foto heb ik voor u uitgekozen: een plaatje waar je naar blijft kijken, vind ik. De grote felle zon aan de rechterkant, de rechte mistige horizon, het boerenhek wat open staat, een smal bruggetje over het bevroren slootje en de rijp op de grassen. En juist die zon trekt als eerste de aandacht: die grote gloeiende bal, het is net of ie naar links en rechts kan rollen over de smalle mistige lijn.S’ Avonds ben ik naar de dijk gegaan, om 18.15 uur zou de maan opkomen. Precies op dat tijdstip zag je eerst een beetje licht aan de horizon wat langzaam een brandende lamp werd. Langzaam klom de maan omhoog. Er stond nauwelijks wind, waardoor je een mooie reflectie van het licht van de maan op het water zag. Wanneer mijn ogen wat aan het donker gewend waren, zag ik de stokken van de visnetten in het water staan en er ontstond een idee. Ziet u het op de foto? Het vroor en de lucht was vochtig. Hoe zal het de volgende dag zijn? Ook weer zo fotogeniek?

Corina Sas

Nog een paar dagen… Oud en Nieuw!

Met de auto rij ik door Andijk langs allerlei huizen, bomen en hekken die mooi versierd zijn met kerstlichtjes. Ik ga de dijkweg op en rij langs het kerkje op Het Buurtje. Voor het kerkraam in de voorgevel hangt een verlichte ster meer niet. En juist die ene ster voor het raam in dat oude kerkje geeft zo’n eenvoud weer dat dit mij de aandacht trekt. Anno 1667 staat er op de gevel!! Het kerkje heeft allang niet meer de functie van kerk, het is een restaurant.

Lees verder

Aan de andere kant van de dijk is het ook kerst

.Het is bijna kerst, inmiddels hebben we de kerstboom staan mooi versierd met lichtjes, slingers en al wat je mooi vindt. Ook buiten zijn we niet vergeten. Vele huizen zijn mooi versierd, soms hele straten en buurtjes. Een prachtig gezicht wanneer je s ‘avonds even een ommetje maakt. Het blijkt maar weer dat we trots en blij zijn met waar we wonen. En dat is o zo belangrijk!

Op een avond ben ik door Andijk gaan rijden om van al dat moois te genieten, fototoestel mee natuurlijk. Heb er geen foto’s van gemaakt, maar gewoon gekeken wat leuk is om op de foto te zetten. En wie weet? Kreeg toen het idee om de grote gereformeerde kerk aan de Middenweg op de foto te zetten. Zou die verlicht zijn? En wat verbaasde me? Er staat in de buurt van kerk een huis waar de bewoners ervan, iets speciaals van gemaakt hebben: gekleurd licht op de gevel en een rijdend kersttreintje in de voortuin versierd met allerlei lichtjes.

Lees verder

Waar moet u naar toe?

Waar moet u naar toe?

Op de avond dat Sint-Nicolaas zijn intrede doet met een prachtige lichtjes optocht in Andijk ben ik op weg naar Wervershoof. Waarom: Iemand heeft eens gevraagd of ik de mooi verlichte kerk van Wervershoof op de foto kon zetten. Goed voorbereid zat ik in de auto: veiligheidshesje aan, een lampje op m’n hoofd  en het fototoestel -gedeeltelijk ingesteld- ligt met het statief naast me op de bijrijdersstoel.Ik rij halverwege de Kleingouw en daar zie ik in de verte een groepje mensen aan de kant van de weg staan.

Dan zie ik iemand gekleed in een veiligheidshesje zwaaiend met een lamp. “Nee toch!”  In gedachte ben ik al in Wervershoof. De meneer geeft een stopteken en wil wat aan mij vragen. Tijdens het stoppen kijk ik links en rechts: toch iets gebeurt?” Ik druk op het knopje om het zijraam te openen. “Waar moet u naar toe?” vraagt hij. In gedachten verzonken zeg ik: “rechtdoor!” Het veiligheidshesje met zwaailicht zegt: “dat kan!”Halverwege de rit naar Wervershoof schiet ik in lach: veiligheidshesje met zwaailamp laat veiligheidshesje met lamp op het hoofd even stoppen. Wat zal hij hebben gedacht? Gelukkig had ik het lampje uit. En dan schiet het me te binnen: de Sinterklaasintocht natuurlijk.

Ik rij de Dorpsstraat in richting de kerk en ineens zie ik het: zo wil ik het op de foto!Het licht van de schijnwerpers langs de toren, de straatverlichting als sterretjes rondom de kerk.Bij de nabewerking van de foto is er zelfs lensflare zichtbaar, precies richting de kerkklok.Ik denk aan Kerst en Oud en Nieuw!

Corina Sas

Op zoek naar Sinterklaas

Voor vrijdag 3 december had ik een uitnodiging gekregen van, jawel, Sinterklaas. Een uitnodiging om foto’s te mogen maken van deze feestelijke Hollandse traditie. Geweldig vond ik dat, want wie krijgt er een persoonlijke uitnodiging van de Sint zelf om dat te mogen doen!!!! De Sint met zijn 3 pieten bezochten dan een school en we hadden afgesproken dat we elkaar rond 9.00 uur op een bepaald adres in het dorp Opperdoes zouden ontmoeten.

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Landschapsfoto Oostvaardersplassen

Voor de Oostvaardersplassen workshops start ik vaak in hut de Kluut van waar een prachtig zicht is op de Keersluisplas. Een landschapsfoto vanaf deze hut gemaakt met het blad af van de Wilgen en twee overtrekkende Grauwe Ganzen, een bijzondere natuurplek.

  • Foto:  f/7.1,  1/1250 sec. Iso 800  

Natuurfotografie en vogelfotografieworkshops

Een keer mee op een leuke en leerzame (ochtend) natuur,- of vogelfotografie safari? Alle groepsworkshops gaan met voldoende aanmeldingen van start. Met veel mooie en verschillende natuurgebieden op de agenda https://www.servanottfotografie.nl/agenda/  De combinatie van natuur en fotografie de ultieme manier om ontspannen in de natuur bezig te zijn. De individuele fotografieworkshops zijn ook altijd mogelijk evenals te boeken als vogel,- of natuurgids, neem dan ook zeker contact met me op of bij vragen https://www.servanottfotografie.nl/contact/ Op 18 december staat een vogelfotografie workshop naar de Pier van IJmuiden en op 2 januari een winter natuurfotografie workshop in de Amsterdamse Waterleidingduinen op de agenda.

De zon gaat onder in de polder, het werk is gedaan

De zon gaat onder in de polder, het werk is gedaan

Het is medio november, een zonsondergang is niet meer te beleven vanaf de dijk bij Andijk, of je gaat naar de Zuiderdijk bij Schellinkhout. Daar kun je de zon nog wel zien ondergaan in het Markermeer.Maar toen ik een aantal dagen geleden, voordat ik deze foto maakte, terugkwam van boodschappen halen en door de polder reed, zag ik de zon ondergaan tussen twee windmolens. Het licht van de zon weerkaatste toen in de ramen van de kassen aan de andere kant van de weg: geen fototoestel bij me…

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Ransuilen in een Suikeresdoorn

De herfst is de tijd dat de Ransuilen op hun mooist te fotograferen zijn. Bij elkaar komend alla ‘roestend’ in een boom. Tot het laatste blad is gevallen, ze geen beschutting meer hebben en veelal weer vertrekken. Foto’s van Ransuilen in een gekleurde Suikeresdoorn (Acer saccharum) bij Utrecht. Voedsel zoeken ze tijdens de nachten en vliegen ze met zijn allen tijdens de donkere schemer weg, om voor zonsopkomst weer naar hun favo-boom terug te keren. Schitterende vogels met hun grote oranje ogen en grote oorpluimen; die geen functie hebben als oorschelpen, maar over de status (volwassen, sterk, gezond) en over hun stemming vertellen.

Lees verder

De Kathoek met zicht op de gereformeerde kerk, Andijk

Hier sta ik op de donkerste plek van Andijk De Kathoek. Achter onderaan de dijk met zicht op de kerk en het IJsselmeer. Het licht van de lantaarns langs de dijk schijnt boven de dijk uit en in de verte zie je de lichten van de windturbines die in de Wieringermeerpolder staan. Meer naar links zie je de lichtjes van Medemblik aan de horizon.Het plan was om mogelijk het Noorderlicht te aanschouwen op die plek, daar rond middernacht. Maar niets van dit natuurfenomeen gezien in het noorden. Wel de lichtjes van o.a. Stavoren aan de overkant van het IJsselmeer.  

Lees verder

De skyline van Medemblik en de Wieringermeer


Een aantal weken geleden heb ik jullie twee avondfoto’s laten zien: De spiegeling van de maan in het water en de skyline van de haven van Andijk. Beide gemaakt op de Vooroever bij Andijk. Het werd toen al behoorlijk donker en mijn aandacht was nog steeds richting Andijk totdat ik had bedacht om richting Medemblik te kijken met het idee of het ook de moeite waard was om daarvan ook een foto te maken.

Ik zag dat de zon al onder was. De donkere oranje gloed van het zonlicht hing net nog boven Medemblik en de Wieringermeer. Oké, nog even dan. Maar er is geen enkele lantaarn daar op die brug over De Kom. Sterker nog helemaal geen licht daar op de Vooroever! Wel het licht van de maan. Ik was niet alleen, er zat wat jeugd te chillen daar aan het IJsselmeer. Dus statief met fototoestel verzetten en gericht op Medemblik en de polder de Wieringermeer. Wat een lichten van al die windmolens, jullie mogen zelf bepalen of dat écht wel mooi is. Maar goed we moeten het ermee doen en dan maak je er wat van… En klik… maar de lens reageerde niet dus “klik” lukte niet. Uiteindelijk wel…De volgende dag teruggegaan en nog een keer geprobeerd. Maar had niet hetzelfde effect zoals op deze foto: de lichtjes van de skyline van Medemblik en de Wieringermeer in de bewolking die aan komt drijven, met daarboven het laatste licht van de zon. Ik had wel hetzelfde “effect” met de scherpstelling van de lens: de lens is inmiddels gelukkig weer gemaakt!

Corina Sas

Servan Ott Fotografie: Zeearenden – Polen

Verwonderd en genieten van zeearenden fotograferen. De Oderdelta in Polen is een top leefgebied van de zeearend met tientallen paren. Opvliegend voor vis van de vissers en pal boven je hoofd (2,40 meter spanwijdte van het vrouwtje) is ontzettend imposant en een geweldige natuurbelevenis.Vele verschillende in vluchtbeelden zijn er dan te maken.

Foto 1:  f/6.3 1/6400 sec. Iso 1600   Foto 2:  f/6.3  1/8000 sec. Iso 1600   Foto 3:  f/6.3  1/6400 sec. Iso 1600  Foto 4:  f/5.6  1/4000 sec. Iso 1600

Lees verder

Zonsondergang in de Polder

Op een zaterdagavond hield ik de lucht goed in de gaten, zou ie mooi kleuren? Het blijkt achteraf gezien, om bij twijfel, gewoon maar op pad te gaan. Maar om nu weer naar het IJsselmeer te rijden? Wie weet brengt de polder ook wat moois!Een geluk dat de polder, onze de achtertuin is, dus hoefde ik er niet ver voor te rijden. Natuurlijk is het wel belangrijk dat er een mooie horizon is. Want het is daar wel eens moeilijk om een knappe verdeling te maken van molens, kassen en schuren.Toch heb ik deze keer nog een nostalgisch plekje gevonden: een weiland met scheve paaltjes, prikkeldraad en een scheef hek.  Het blijkt nu ook maar weer eens waar je staat, zit of ligt vanwege het perspectief. 

Lees verder

Van wie is deze fiets?

Van wie is deze fiets?

Tijdens een vaartocht door het Egboetswater bij Wervershoof zagen we in eerste in de verte een vreemd voorwerp onder een brug op een paal liggen. Toen we het voorwerp naderden werd het duidelijk: een fiets. Het zadel vol met zoetwater mosselen, het freem met mooie oranje/bruine roest tinten. De spaken zijn vergaan. En als je goed kijkt zie de draden van de verlichting nog zitten. Ook de rubberen banden en trappers. Het is een opoefiets dat zie aan de mooie ronding in de stang. Een fiets die met zorg en van deugdelijke materialen is gemaakt. Waarschijnlijk vol trots ooit gekocht bij de rijwielhandel. Waar? Dat staat achter op het plaatje bevestigd op het spatbord.Hoe ie in het water is beland en juist daar, onder de brug van de Markerwaardweg? Gestolen? Is diegene later met iemand meegereden met de auto? Of ergens anders in het water gesmeten en met de stroming meegevoerd? Of met fiets en al te water gereden en er zelf uit geklommen en fiets laten liggen?

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Foeragerende lepelaar – Texel

Het is een fascinerend gezicht om een lepelaar te zien vissen. Tijdens de vogelsafari op Texel op 2 oktober foerageerde deze lepelaar van heel dichtbij bij natuurgebied Ottersaat. 1 van de vogelhotspots van de vogelboulevard aan de Oost/Waddenkant van het eiland. Een prachtige volwassen vogel die zich aan het opvetten was voor de trek. Al vliegen de meeste lepelaars in de najaarstrek naar het Zuiden al vaker blijven er enkelingen ook gedurende de wintermaanden hier hangen.

Foto’s gemaakt met de lifeview aan, de camera vlak boven het water en fotograferend al kijkend op het klapschermpje. Foto 1:  f/11  1/8000 sec. Iso 2000  Foto 2 :  f/11  1/2500 sec. Iso 2000

Natuurfotografie en vogelfotografieworkshops

Een keer mee op vogelsafari of natuursafari?

Alle groepsworkshops gaan met voldoende aanmeldingen van start. Met veel mooie en verschillende natuurgebieden op de agenda. De combinatie van natuur en fotografie de ultieme manier om ontspannen in de natuur bezig te zijn. De individuele fotografieworkshops zijn ook altijd mogelijk evenals te boeken als vogel,- of natuurgids, neem dan ook zeker contact met me op of bij vragen. Nog plekken vrij bij de natuurfotografie workshop in de Oostvaardersplassen op 6 november en de workshop in de Amsterdamse Waterleidingduinen op zondag 21 november.

Een avond  aan de Vooroever

Een avond  aan de Vooroever

Ben deze avond teruggegaan naar De Vooroever. De avond ervoor had ik er namelijk ook al foto’s gemaakt en naar aanleiding daarvan had ik iets bedacht. Maar zoals regelmatig, loopt het anders… De camera had ik al op het statief geschroefd, lampje op mijn hoofd en al lopend door de schemering op het doel af: de houten brug over “De Kom”. De maan schijnt, zal het lukken?Ik installeer het statief op de brug en kijk door de zoeker, draai aan mijn lens voor het juiste perspectief. jammer, krijg de maan niet samen met de brug en de skyline, van de haven, op de foto.

Lees verder

Vuurtoren De Ven

Ik las laatst in de krant dat de vuurtoren De Ven, aan de Oosterdijk te Enkhuizen wordt opgeknapt. Dat is echt geen luxe als je dit soort mooie, historische monumenten wilt behouden. Ik ging gelijk met mijn gedachten naar een foto die ik begin dit jaar had gemaakt. Het was 1 januari dat ik daar op dijk stond. Op die dag hadden we een wandeling door De Weelen gemaakt. Een gebied achter Lutjebroek in de Polder Het Grootslag. Het werd al wat schemerig en omdat de zon al vroeg onder ging had ik het plan om ook even naar de Oosterdijk te gaan. Staande op de dijk met achter mij de vuurtoren en het licht van de ondergaande zon, met wat opkomende zeedamp maakte ik de foto: uitzicht over het IJsselmeer. Geen horizon alleen maar kleuren en vlakken. De watervogels verraden dat dié kleur het water is. Terug naar de auto nog een blik op De Ven: ja die heeft echt een opknap beurt nodig. Ben de volgende dag teruggegaan.

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Goudplevier landend in close-up

De Goudplevier (25-28cm) in het bijna winterpak, na de broedperiode in de toendra en Arctische regio’s is het volle zwart van de buik (+ hals en wangen) weg wat over zal gaan naar volledig wit. In mooi licht van bijzonder dichtbij een landend exemplaar kunnen vastleggen, prachtige soort en vogelbeleving.  

Alle beelden:  f/11  1/1600 sec. Iso 1250

Lees verder

Ander perspectief

Op naar De Vooroever. Had namelijk eerder een foto gemaakt die me niet helemaal zinde. En die jullie uiteraard niet hebben gezien. Het tijdsverschil van de zonsondergang was 4 minuten later dan de vorige avond. Nu maakt dat voor een ritje met de auto niet zoveel uit. Ik wist waar ik moest staan, dus loop ik regelrecht op het doel af.En dan blijkt maar weer, dat de situatie nooit hetzelfde is: de zon ging sneller onder dan verwacht. En wel achter een dik wolkendek. Maar dat maakte voor mij niet veel uit, wel het licht! Er is een mooi en heel ander uitzicht op De Vooroever dan we gewend zijn en dat wilde ik fotograferen: een serene rust, gezicht vanaf een schiereilandje op de Vooroever met een spiegeling van de wolkenlucht in het water. Met achter mij de ondergaande zon.Die spiegeling in het water maakte me op dat moment nieuwsgierig en ik draaide me voorzichtig, op de keien, om. Ja, kijk ook eens omhoog: het is maar even, het gaat echt om seconden. Knip, knip, knip.

Corina Sas

Servan Ott Fotografie: Groep Goudplevieren

In de laatste periode van de zomer komen er zeer veel goudplevieren naar ons land. Gebroed in het Hoge Noorden (laatste broedgeval in Nederland in 1974) en nu op trek (Britse eilanden, Noord -Afrika en het gros naar Zuidwest- Europa) of blijvend gedurende de herfst en de winter bij ons. Met name bij een zachte winter blijven veel vogels hier hangen. De foto’s gemaakt half september in de weidevogelhut in Friesland, waar grote groepen landden tezamen met (veelal) jonge Kieviten om te wassen. In het Fries hebben ze de mooie naam Wilster en werden ze vroeger ook veel gevangen voor consumptie; het Wilsterflappen. Een enkeling nu nog in het prachtige broedkleed met het extra diep gekleurd ‘goud’ op de ruggen en een zwarte buik, het overgrote deel is het al een tijdje in het winterkleed met de minder goudenlook en de witte buiken. Zeer mooie vogels met een even zo mooie en toch monotone geluid 

  • Goudplevieren op het water:  f/11  1/1600 sec. Iso 2500
  • Goudplevieren in vlucht: f/11  1/2500 sec. Iso 2500 
  • Goudplevier en jonge Kieviten: f/11  1/1250 sec. Iso 2500 
Lees verder

Vooroever Andijk: en de spin maakte zijn web

Wat ben je toch rijk als je in zo’n mooie omgeving en natuur woont met zo’n grote plas water als het IJsselmeer aan je voeten. Met de prachtige, bijna nostalgische, Westfriese Omringdijk die er niet voor niets is aangelegd. En dan vooral als je getrakteerd wordt op zo’n mooie zonsondergang.

Ik ben deze avond naar het strandje van Andijk gegaan, maar eigenlijk wilde ik wel op verschillende plaatsen tegelijk zijn. Dat kan helaas niet: de zon zakt verder totdat de schemering valt en het donker wordt. Ik loop langs de oever van het IJsselmeer, het is doodstil ondanks de wandelaars die hun hondjes uitlaten. Iedereen verbaast zich over de kleuren die ontstaan in de lucht en op het water.  Zelf denk ik: hoe kan ik dit moois op de foto krijgen zonder dat ik de windmolens aan de overkant scherp in het vizier heb. Want dat vind ik in dit geval niet mooi.

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Steenloper en Bonte Strandloper – Helgoland

Op het strand van Helgoland liepen verschillende waadvogels op het strand eind augustus. De meeste net over hun fraaie zomerkleed heen en in het iets minder mooie vogelpak. De Steenloper (redelijk vol nog in ’t zomer) en een Bonte Strandloper foeragerend tussen het wier. De foto’s gemaakt met de camera dicht bij de grond en met het uitklapschermpje van de Canon R5 uitgeklapt om zo een extra laag standpunt te kunnen bereiken. Genieten dan van de vaak onverwachte resultaten zoals de vliegjes die worden meegepakt bij de Steenloper door de camera, of hoe de actie of het water- de branding worden bevroren.  

Steenloper:  f/11  1/1600 sec. Iso 2000

Bonte Strandloper:  Foto f/11, 1/640 sec. Iso 2000

Lees verder

Zonsondergang bij De Vooroever Andijk

rgang bij De Vooroever Andijk

Zonsondergang bij De Vooroever Andijk

Als het ‘s-avonds wat bewolkt is en de zon gaat onder is er een kans op mooie luchten. En waar kun je dat het beste zien? Het is steeds weer spannend wat ik aan zal treffen. De fototas staat altijd klaar en dan hup in laarzen en gaan: “Ja, ik moet effies weg, doei!” Zo ook deze avond.

Daar aangekomen eerst  naar de brug bij “De Kom”. Dat valt tegen… geen zon te zien. Dan maar verder richting haven, maar oeps, dat is nog een eind lopen en is de zon al onder. Dan maar weer terug. Ja, ik heb laarzen aan, hoe diep zal het daar zijn om door het water te gaan voor het juiste perspectief? En heb ik dat er voor over!

Lees verder

De Noord Hollandse kust

De Noord Hollandse kust - Corina Sas - Fotografie | Schoorlse duinen, Schoorl en Bergen aan zee

De Noord Hollandse kust

Een paar weken in het jaar bloeit de heide. Op vele sites geeft men aan waar je naar toe moet gaan om al dat moois te aanschouwen. Vorige week dinsdag was het een prachtige dag en namen we de luxe om de deur achter ons dicht te trekken en de fietsen in de auto te zetten. Dat dachten velen die vrij hadden want het was best druk op de fietspaden. Niet dat we voor de hei gingen, maar toen we daar fietsten kwam de info naar boven die we gelezen hadden. En dat pik je dan ook even mee.

De Schoorlse duinen, Schoorl en Bergen aan zee, niet zulke einden om te fietsen maar zeker wel de moeite waard! Grazend rundvee, afgebrande bomen van jaren geleden, boomstammen, zandverstuivingen, een waterpoel en duinen: je waant je in een ander land alsof het een steppe is. En dat ongeveer 45 km vanaf Andijk.

Ik klim op een duin en zie dat de kudde runderen begint te lopen. Het is druk op het fietspad maar daar trekken zij zich niets van aan. Achter mij de zee, Schoorl aan zee. Ook een foto van een mooi vergezicht richting Bergen: je vergeet dan even dat daar achter, wel een aantal kilometers verder op, de Hoogovens staan.

Corina Sas

De Noord Hollandse kust - Corina Sas - Fotografie | Schoorlse duinen, Schoorl en Bergen aan zee

Foto’s © Corina Sas

Uitzicht vanaf de Westfriese Omringdijk

Uitzicht vanaf de Westfriese Omringdijk
Foto © Corina Sas

Uitzicht vanaf de Westfriese Omringdijk

Wat had ik toen bedacht om ’s morgens de wekker te zetten en dat ik uiteindelijk veel te vroeg bovenop de dijk, op de grens van Andijk en Oosterdijk, zat? De zon kwam met rasse schreden op en na het maken van wat plaatjes van de zonsopkomst heb ik me omgedraaid met het gezicht naar de polder. Ik had het plan om een foto te maken van het licht van de opkomende zon over het maisveld. Het licht zou dan het veld mooi geel kleuren. Immers de knoppen van de maïs zijn ook wat geel en juist met dat licht hoopte ik dat dit zou versterken… Op de voorgrond het hek met het vergeelde gras en in de verte de oude boerderij verzonken in het gele maisveld. Een bijzonder gezicht. Hoe hebben de bewoners dit beleefd? Je kijkt uit het raam, je opent de deur, rondom je huis allemaal mais. En dan ieder jaargetijde een ander product op het land. Op dit moment groeit er rode kool, maar niet helemaal rond de boerderij. Dit is toch wel bijzonder, in 2019 stonden er tulpen: raad eens welke kleur? 

Corina Sas

’s Morgens vroeg op de Westfriese Omringdijk

Hier zit ik halverwege op de dijk, op de grens van Andijk en Oosterdijk, visnetten links van mij en ik wacht tot de zon opkomt. Het is prachtig weer, geen wolkje aan de lucht en heerlijke temperaturen. Ik zie een licht oranje gloed en tuur naar de horizon en schiet wat plaatjes. Het IJsselmeer kabbelt tegen de dijk, zeemeeuwen vliegen over en weer: wat een serene rust.  Af en toe fietst er een slaperige fietser voorbij op weg naar het werk. En dat is het! Ja hoor, daar spot ik die gloeiende ster! In een rap tempo klimt de zon omhoog, voordat dat je het weet is ie te hoog. Wat is dit toch genieten! Vorige week heb ik de foto geplaatst van de vuurtoren “De Ven”. Maar ik heb die ochtend, 10 augustus 2020, meerdere foto’s gemaakt. Maar waarom ik echt de wekker heb gezet, om heel vroeg op te staan, dar leest u volgende week.

Corina Sas

Servan Ott Fotografie: Vos, IJmuiden

IJmuiden is een bekende vossenplek, aan de duinen en de havens met genoeg te eten. Iedere keer weer prachtig om de vos te zien en vast te leggen. Juist in IJmuiden ook door de andere meer urban omgeving. Een 3tal beelden van twee verschillende vossen van dit jaar daar geboren.

Foto 1: f/5, 1/800 sec. Iso 2500  Foto 2:  f/6,3, 1/500 sec. Iso 2000  Foto 3: f/7,1, 1/400 sec. Iso 6400

Lees verder

Vuurtoren “De Ven”

De vuurtoren “De Ven” is een van de oudste vuurtorens van Nederland en staat aan de Oosterdijk te Enkhuizen – Foto © Corina Sas

De vuurtoren “De Ven” is een van de oudste vuurtorens van Nederland en staat aan de Oosterdijk te Enkhuizen, gebouwd in 1699-1700. Men besloot namelijk in dat jaar dat er drie lichtopstanden langs de zuiderzeekust moesten komen, dit om de route vanaf de Waddenzee naar Amsterdam te markeren. De toren “De Ven” is daar dus een van. Bij Marken en Durgerdam werden soortgelijke torens gebouwd.  Alleen Van deze drie torens is alleen De Ven nog de originele. De beide andere zijn in de 19de eeuw vervangen door ijzeren exemplaren. Dit stukje dijk met vuurtoren is, voor mij, bijna het meest gefotografeerde plek. Je hebt het IJsselmeer aan je voeten en vanaf dit punt heb je mooie uitzichten over het IJsselmeer, maar ook naar de polder. Bovendien zorgt de vuurtoren voor een nostalgische uitstraling. Het maakt niet uit bij welk jaargetijde. Op de foto heeft men van het hooi hoge bergen gemaakt en die liggen te wachten totdat het opgehaald wordt. Het lijkt wel of het loonbedrijf rekening heeft gehouden met “de bewoners van de vuurtoren”. Want net als bij het sneeuwruimen heeft men een paadje gemaakt om gemakkelijk naar de voordeur te komen. Tenminste zo lijkt het.

Foto gemaakt op 10 augustus 2020.

Corina Sas

Servan Ott Fotografie: Jonge weidevogels; Grutto, Kluut en Tureluur

Alle jonge weidevogels zijn al een aantal weken uitgevlogen, genieten om ze van dichtbij te kunnen zien en te fotograferen. Een beeldenserie van een jonge Grutto, Kluut en Tureluur vanuit de weidevogelhut in Friesland, van de afgelopen maand.

Lees verder

Juli de hooimaand: hooitijd in Andijk

Vorige week woensdag aan het begin van de avond reed ik met de auto over de Dijkgraafgrootweg terug naar Andijk. Het leek wel rook daar in de verte? Maar hoe dichter ik bij de ‘veroorzaker’ kwam werd het me steeds duidelijker: wat een stof!

Lees verder

Wat is dat voor een griezel?

Zaterdag a.s. om 9.00 uur deel 4 van de serie “Bij jou in de Tuin” aan de hand van macro- of close-upfoto’s

Een gloeiend object ‘landt’ op Aarde

Een gloeiend object ‘landt’ op Aarde – Foto © Corina Sas

Vorige week heb ik de foto van de steiger “Koppie onder” geplaatst en geschreven over zwemmen in het IJsselmeer: zwemmen totdat de zon onder gaat. 

Deze foto heb ik op diezelfde avond gemaakt: zittend op de dijk in de laatste zonnestralen van de ondergaande zon en kijkend naar de horizon. De horizon vol met futuristisch uitziende windmolens. Vooral als je op dit nostalgische stukje dijk, zit met het IJsselmeer aan je voeten, zie je graag de oneindigheid. Maar dat is verleden tijd.

Ineens zie ik iets in de verte gebeuren…maar kan het niet goed analyseren… rustig de telelens op mijn fototoestel gezet en kijken door de zoeker wat ik zie… .Een gloeiend object zakt met prachtige zigzaggende kleuren naar de Aarde. Pal achter een windmolen zakt deze verder… het is de Zon. De ster in het planetenstelsel waar ook onze eigen planeet de Aarde van deel uitmaak.

Op het moment van de foto landt het gloeiende object de Zon op de Aarde. Zo lijkt het…

Corina Sas

Zwemmen totdat de zon onder gaat

Zwemmen totdat de zon onder gaat – Foto © Corina Sas

Dit is een van de mooiste nostalgische plekjes van Andijk. Je staat hier op het stukje dijk waar je goed kunt zien waarvoor de dijk bedoeld is: het tegenhouden van het hoge water.

We wonen nu eenmaal onder de zeespiegel… en bij storm kan het water van het IJsselmeer behoorlijk tegen de dijk beuken. Gelukkig is die nu hoog genoeg. Dat was in 1916 wel anders… toen was het IJsselmeer nog Zuiderzee.

In de zomermaanden geeft het IJsselmeer ook verkoeling; menige Andijker heeft wel eens een verkoelende duik genomen. Dit is de steiger “Koppie Onder” waarvan je zo het water in kunt duiken. Niks langzaam wennen aan de temperatuur van het water: hup plons het water in. “Daar word je hard van,” zeggen de Andijkers. 

De zon zakt al snel achter de horizon, dan gaat het licht uit. Zouden de zwemmers het gemerkt hebben dat ze in het verlichte water van de zon zwemmen…?


© Corina Sas

(Foto gemaakt op 10 aug. 2020)

Bij jou in de Tuin – Deel 3

“Wat mot je nou, hè?!”, lijkt deze gewone smalboktor te zeggen met zijn houding… Zijn donkerbruine ogen zeggen alles

Lees verder