Corina Sas Fotografie: Gebruik je fantasie

Gebruik je fantasie

Het is precies 5 jaar geleden dat ik deze foto heb gemaakt. Het was een warme benauwde dag in juni, had mijn vriendin aan de telefoon en ik vertelde dat er nu toch wel een hele donkere lucht, vanuit de polder, aan kwam drijven. “Foto maken!”, zei ze.

Zelf nam ik nog niet veel aanstalten. Het telefoongesprek werd beëindigd.

Toch maar eens even kijken…

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Gewoon gras

Gewoon gras

Vorige week heb ik je een foto laten zien van een stuk natuurgebied tussen Onderdijk en Medemblik waar vele verschillende spiegelingen, tijdens de zonsondergang, in het water zichtbaar waren. Maar er was nog meer!

Op dat moment stond de zon op een bepaalde hoogte dat het de muggen verlichtte en zij als lampjes boven het water schitterden. Maar de zon verlichtte nog meer.

Op de foto zie je het hoge groene gras wat verlicht wordt door de zon.  De donkere achtergrond accentueert het gras alsof het licht geeft. Tussen de aren van het gras spiegelt de zon nog in het water.

Voorbijgangers denken dan maar al te snel wat die mevrouw nu toch op de foto zet, dit is toch gewoon gras? Jazeker, gewoon gras!

Foto gemaakt 27 mei 2024.

Corina Sas

Servan Ott Fotografie: Steltkluten bij het Lauwersmeer

Steltkluten bij het Lauwersmeer

De Steltkluut gaat de laatste jaren in broedaantallen in ons land bergopwaarts. Dit jaar zijn er in het Lauwersmeer gebied al 30 broedparen geteld van deze bijzonder fraaie steltlopers. 10 jaar geleden was de vogel nog een zeer grote zeldzaamheid. Opwarming, de noordwaartse trek, de vogel heeft zijn broedareaal flink naar het noorden door geschoven. Zittend aan de kant in natuurgebied Ezumakeeg landde de steltkluut vlak voor ons, de vogels heel weinig schuw en rustig foeragerend onze kant op. Op zijn zuurstok poten een heel sierlijk gezicht. De foto’s gemaakt met het klapschermpje uitgeklapt en op lifeview vlak boven het water en met de eyefocus aan. 

Foto’s op 800mm, f/9, 1/2000 sec. Iso 2500 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Spiegelingen

Spiegelingen

 Achter Onderdijk ligt het recreatiemeer de Groote Vliet en verderop het meertje de Kleine Vliet, via deze wateren kun  je o.a. van Onderdijk naar Medemblik varen.

Langs dat water zijn broedgebieden voor water- en weidevogels en vallen niet altijd direct op omdat ze opgaan in het landelijke uitzicht.

Zo ook deze plaat, gemaakt tussen Onderdijk en Medemblik. Een stukje waterrijk gebied, achter die vaarroute, waar vogels rustig kunnen toeven en bijen hun honing kunnen maken.

De avondzon schittert in het water en verlicht de dansende muggen als kleine lampjes.

Een wandelpaadje ligt als een dijkje in het water en verdeelt het water in twee stukken waarin verschillende spiegelingen zijn van bomen, struiken en de lucht.

Dit gebied kun je niet betreden, maar genieten van het uitzicht kun je wel.

Foto gemaakt 27 mei 2024.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Mooi het 4-tal afgewacht

Mooi het 4-tal afgewacht

Het is alweer 7 jaar geleden dat ik deze foto heb gemaakt. Staande bij de Vooroever zie je hier de  contouren van de hoge schoorsteen van het stoomgemaal “De Vier Noorder-Kogggen” en  rechts de contouren van de twee kerken, de Bonifatius- en de Sint Martinuskerk van Medemblik.

De zon is bezig onder te gaan en reflecteert in de golven van het IJsselmeer. Het koelt af en er vormt wat mist boven het water.

Vanaf de linkerkant komen vier watervogels aanvliegen. Wat voor soort, geen idee?
Het zal toch niet…
En ja hoor! Heb ze mooi kunnen afwachten totdat ze, voorbij de ondergaande zon, het plaatje uitvliegen.

Foto gemaakt 8 mei 2017.

Corina Sas

Servan Ott Fotografie: Lentegevechten bij de Grutto’s

Lentegevechten bij de Grutto’s

Veel weidevogels zitten al op hun nest en sommigen broeden al in een ver gevorderd stadium op hun eieren maar lente knokpartijen zijn er nog genoeg te zien. Zo ook bij de Grutto’s, onze prachtige koning van de weide, maar fotograferend al knokkend levert extra bijzondere beelden op met de vleugels, expressie en de houdingen. Gemaakt in Gruttoland waar ik zelf in het jaar rond de 8 workshops geef. Waar je alles leert over de weidevogels, vogelgedrag en het herkennen wanneer ‘actie’ gaat gebeuren van paringen, balts of strijd. In een prachtig toneel van boerenlandschap, uitkijkend op een molen, in ingegraven hutten en een heel mooie weids en laag perspectief. In juni de prachtige tijd van de jonge pullen zijn er nog een paar vrije plekken voor de vogelfotografie workshops op Gruttoland. Hierbij zijn? zie https://www.servanottfotografie.nl/agenda/ 

Foto’s op f/9, 1/4000 sec. Iso 1000

Corina Sas Fotografie: Keurig in het gelid en een wilde bos

Keurig in het gelid en een wilde bos

Het is nu de tijd van de bloeiende tulpenvelden. Het polderlandschap staat nu vol met  kleurige velden. Dat is een pracht gezicht zo na de winterperiode. De vroege tulpen zijn al gekopt maar er is nog veel over om van te genieten!

Op de eerste foto is het windstil en staan de tulpen keurig in het gelid strak tegen de blauwe lucht aan. De bloemen staan stevig op hun voetstuk en zien er nog vrij vers uit.  Ze mogen vast nog even een tijdje blijven staan voordat ze gekopt worden.

De tweede foto is “een wilde bos”, de tulpen  deinen mee met de stevige wind. De tulpen zijn wat verder in de bloei en zullen weldra gekopt worden. Het wordt tijd voor de kapper!

Afhankelijk van het soort, de weersomstandigheden en de groei en van de tulp worden ze gekopt.  Maar voorlopig kan iedereen nu nog van die kleurenpracht  genieten!

Foto’s gemaakt op 19 en 21 april 2020.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Zouden de bewoners hun tuin flink gesnoeid hebben?

Foto © Corina Sas – All Rights Reserved

Zouden de bewoners hun tuin flink gesnoeid hebben?

We maken met de schuit een vaartocht van Onderdijk naar Bovenkarspel, het Streekbos. Het is een prachtige tocht: we varen door het sluisje bij Zwaagdijk en over een aquaduct die over een grote brede sloot is gemaakt. Die brede sloot leidt naar het gemaal in Andijk. Het waterpeil verschilt veel in de polder, maar dat is zo mooi opgelost! We varen door het mooie gebied wat de “De Weelen” heet. Dit gebied is zoals de polder vóór de verkaveling er heeft uit gezien.

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Jonge Visdief en jonge Kemphaan

Servan Ott Fotografie: Jonge Visdief en jonge Kemphaan

In augustus is het een uitdagende tijd om vogels te determineren. Tussen de volwassen-adulte vogels zitten vele jonge-juvenielen van dit jaar en zijn veel adulte vogels ook in de rui, waardoor ze er vaak anders en veel minder kleurrijk uitzien. Een aantal jonge vogels verblijven nu nog in het gebied waar ze uit het ei zijn gekomen en zit er nog veel speelsheid en ontdekken in. Een jonge Visdief speelt wat met kleine waterplantjes of met een takje, wat wél of niet te eten is, het wordt zo allemaal ontdekt.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Het licht van vuurtoren “De Ven”

All Rights Reserved – © Corina Sas Fotografie

Het licht van vuurtoren “De Ven”

Donkere wolken drijven vanaf het IJsselmeer richting de polder “Het Grootslag”.“Het is misschien wel de moeite waard om  er even met camera op uit te gaan”. Zo gedacht, zo gedaan. Ik rij via de polder naar de vuurtoren, waar je  vanaf de dijk uitzicht hebt over het IJsselmeer, links Andijk en rechts Enkhuizen en aan de overkant Stavoren en Lemmer. Wanneer je je omdraait heb je ook uitzicht over de polder.Ik zie dat de donkere wolken boven de polder hangen en drijven aan de kant van Enkhuizen, naar de overkant van het IJsselmeer. 

All Rights Reserved – © Corina Sas Fotografie

Langzaam trekt het wolkendek aan de kant van Andijk wat open. En er ontstaan plekken waar de  ondergaande zon nog even door kan schijnen. Het lijkt wel een stroboscoop, of zoeklicht, wat de polder in schijnt. Boven het IJsselmeer,  worden de gaten in het wolkendek  nog groter, Terwijl aan de kant van Enkhuizen de donkere wolken wegdrijven. de  zon laat zich nu nog even helemaal zien voordat ze ondergaat. De laatste zonnestralen kleuren de  dijk dan ook goudgeel, terwijl de lamp van de vuurtoren ook beschenen wordt.  Wat een moment om zo het licht van de vuurtoren “De Ven” via de zon te zien. Het lijkt wel alsof de vuurtoren in functie is.

Foto gemaakt 1 augustus 2023.Corina Sas.

Servan Ott Fotografie: Jagende Bruine Kiekendief

Texel is naast een schitterend vogeleiland ook een prachtig eiland om Kiekendieven te spotten en de Bruine Kiekendief is diegene die je al snel kunt zien en met wat geluk ook heel mooi vanuit de auto van dichtbij jagend kunt fotograferen. Rijdend door het midden Texelse dorp Eierland zagen we dit mannetje een paar minuten op 1 plek jagen. Al zwevend en kerend op zoek naar een knaagdier of vogel in het riet. Voor ons precies genoeg tijd om prachtige beelden te maken. Met zijn +/- 45 cm (het vrouwtje een stukje groter +- 52cm) toch een imposante roofvogel. In de wintermaanden verblijven ze allemaal in Afrika. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Aan de rand van…

© Corina Sas Fotografie – All Right Reserved

Aan de rand van…

Op dit plaatje zie je dat de West-Friese Omringdijk, die ons beschermt tegen het wassende water, met een bocht langs het IJsselmeer loopt.  Wanneer je op de dijk staat en je kijkt in het verlengde van de dijk kun je goed zien dat we onder de zeespiegel wonen.

Aan de linkerkant ligt de polder “Het Grootslag” waar ons voedsel, in dit geval de bloemkool, verbouwd wordt. Langs de dijk staan huizen, van de vroegere tuinders en boeren, en ligt er een sloot voor o.a. de berging van het hemelwater. 

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Boomvalk jagend op libellen!

Eten en gegeten worden is het in de dierenwereld. Zijn libellen echte jagers en ook jagend o.a. op andere kleinere libellen en juffers, dan vallen zijzelf weer ten prooi aan een aantal vogelsoorten. Een echt libelle jager is de Boomvalk die met zijn sikkelvormige vleugels zeer wendbaar is en daardoor libellen kan vangen en ook als enige vogel de gierzwaluw in de lucht aankan. Toch worden verschillende kansen gemist en was tijdens een natuurfotografie workshop in de Amsterdamse Waterleidingduinen een Boomvalk vol aan het jagen op libellen. Na het maken van de foto’s zagen we pas dat de Boomvalk een Grote Keizerslibelle probeerde te vangen, maar daarbij wel eens missloeg, een spectaculair gezicht!

  • Foto’s op f/11, Iso 2000. 1/5000 sec.

Ook een keer mee met een vogelfotografie- of natuurfotografie-workshop of opzoek naar een speciaal natuurbeeld voor aan de muur, kijk eens op https://www.servanottfotografie.nl/galerij/

Op zondag 16 juli een natuurfotografieworkshop in de Groene Jonker op de agenda en op 12 augustus in de Weerribben-Wieden met nog vrije plekken.

Corina Sas Fotografie: Onder aan de dijk

3 maart 2018

Onder aan de dijk

Om deze foto te maken ben ik de Oosterdijk afgedaald en heb ik gelopen door bosschages en drassige grond tot aan het riet. Deze plek had ik al eens eerder bezocht maar toen was het IJsselmeer bevroren en waren er ijssculpturen langs de kustlijn van het IJsselmeer. Dit was bijna op dezelfde datum, alleen een jaar eerder.  Op deze foto  kijk je over het riet naar de vuurtoren De Ven, die trots en vier onder aan de Oosterdijk staat, precies in de bocht. Zodat de schippers zich hierop konden oriënteren en zo de weg wisten over de woelige baren van de voormalige Zuiderzee en later het IJsselmeer.

Lees verder

Servan Ott Fotografie: Jan-van-Genten beelden tijdens de zonsondergang – Helgoland

Even een sprongetje terug naar de afgelopen zomer waar we met de fotogroep veel bijzondere beelden hebben gemaakt van Jan-van-Genten. Op Helgoland het laatste (Duitse) Waddeneiland in de rij Nederlandse en Duitse Waddeneilanden een stuk verder in de Noordzee.

Verschillende avonden prachtige zonsondergangen vanaf de 65 meter hoge kliffen, wat gave fotomogelijkheden bood. 

Een paar beelden tijdens 1 van die zonsondergangen. 

  • Foto 1: f/11, 1/4000 sec., Iso 320
  • Foto 1: f/11, 1/1250 sec., Iso 1250
Lees verder

Corina Sas Fotografie: Spiegeling: wat is realiteit?

Spiegeling: wat is realiteit?

Heb zo m’n vaste padje om boodschappen te gaan doen. Dat is via de polder en rij dan met de auto langs een sloot die uitmondt in een soort vijver. Gelukkig is het wel verbonden met de andere sloten door middel van duikers anders zou het water daar veel te hoog komen te staan. Helaas is de brug, aan de doorgaande weg, in de jaren 70 verdwenen. Het was die dag bewolkt en windstil en toen ik erlangs reed zag ik in dat water een heldere spiegeling van de het oude bouwers huisje en de bomen die er staan. Snel naar huis om de camera te pakken, dat kon nog wel eens leuk worden.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Vrolijke Kleuren

Vrolijke kleuren

Een veld bloeiende anemonen kom je niet zo vaak tegen op de akkers in West-Friesland. Toch worden ze wel hier geteeld. Er zijn wel 120 soorten anemonen. Een anemoon is een echte bijen en vlinderplant en je koopt ze als kleine knolletjes of als plant. Je kunt ze van januari tot december planten. Ze bloeien, afhankelijk van het soort, van april tot oktober.  De anemonen op de foto zijn de zomerbloeiers en zijn vast en zeker geplant voor de knolletjes net als de tulpen en hyacinten voor hun bollen. Mijn buurman had eind jaren zestig ook een hoekje anemonen op zijn landje staan. Hij teelde ze voor de knolletjes. Die knolletjes zien eruit als truffels. Als klein meisje kwam ik daar wel over de vloer om te spelen met de buurtkinderen. Ik zie hem nog staan in zijn boetje, die achter zijn huis stond: 2 gaasbakken op de pellerstafel. De ene bak met gerooide anemonenknolletjes, in de andere bak de gepelde knolletjes. Hij pelde ze altijd zelf, het was schijnbaar een secuur klusje. In ieder geval was het voor ons zeer interessant! We keken geboeid naar zijn grote handen, waar de klei nog onder zijn nagels en in groeven van de handplooien zat. Die handen die een voor een knolletje ter hand nam en deze pelde, tot meerder knolletjes. Wat een werk! 

Dit vrolijke veld kwam ik tegen in Benningbroek. 

Foto gemaakt 30 juli 2018

Corina Sas

De weidegang

De weidegang

Wat is dat toch mooi: een tocht met de motorschuit door het West-Friese landschap. De schuit vaarde van Onderdijk, via het Egboetswater naar de Broerdijk langs Oostwoud. Daarna gingen we door Twisk, langs Lambertschaag, waar we uitkwamen op het water wat naast de Westerzeedijk/N239 loopt. Op een gegeven moment wees de vaarroute naar Opperdoes. En deze bracht ons van Opperdoes naar Medemblik om dan via de wateren van Medemblik, de kleine en de grote vliet, weer terug te varen naar Onderdijk.

Lees verder

Een stilleven in een schuur

Een stilleven in een schuur

Soms kom je wel eens op een plek waar nog landbouwgereedschap ligt uit de vorige eeuw. Nee dit is geen museum, maar gewoon een hoekje in een schuur van een bouwer. Een tulpenbouwer die allang is gestopt met de tulpenteelt en zo af en toe wat heeft opgeruimd. Op deze manier neemt hij afscheid van zijn beroep en het werken op het land. Zijn leven draaide om de tulpen.

Lees verder

Het meisje met de vlinders

Bij een kringloopwinkel heb ik jaren geleden een beeld, van beton gekocht. Dat beeld, een meisje, heeft al op verschillende plekken in de tuin gestaan en is inmiddels verweerd en begroeid met mossen.  Dat maakt het beeld juist zo mooi. Als je goed kijkt naar haar ogen, lijkt het net of ze pupillen heeft. Dat komt door de verkleuring van het beton. Ze staat nu alweer een aantal jaren op een betonnen bankje onder de perenboom.  

Er lag een overrijpe banaan in fruitschaal die ik eigenlijk in de kliko wilde doen. Maar omdat ik had gelezen dat overrijpe bananen een lekkernij voor vlinders zijn wilde ik dat wel uitproberen of ze er daadwerkelijk op af zouden komen.

Lees verder

Een uur later

Een uur later

Afgelopen zaterdagavond liep ik vanaf het Andijker strandje richting de Kom om een mooi standpunt te vinden voor het maken van een foto. De lucht was vrij helder en er waaide een stevig briesje. Een enkeling was nog aan het kitesurfen.  De zon stond al laag aan de hemel. Ik merkte op dat meerdere mensen wilden genieten van de zon die langzaam achter de horizon zou verdwijnen. Bij de kom besloot ik toch weer terug te gaan, terug naar het strandje!

Op de terugweg zag ik twee personen zitten op grote IJsselmeer keien, kijkende naar de ondergaande zon.  Ondanks dat ik stevig doorliep draaide Ik me toch nog even om en zag ineens “het plaatje”: 2 mensen die genieten van de ondergaande zon op een klein schiereilandje in het IJsselmeer. Het eilandje gemaakt van keien en begroeid met struiken. Het doorkijkje heeft zicht op het stadje Medemblik met haar twee kerktorens. Dit is ook de Vooroever.

Lees verder

Eens …

Eens …

Je kent ze wel, midden in het landschap van die grote Pyramides met een rieten dak. Zeer functioneel ingedeeld voor het bestaan als boer. Er zijn boerderijen die nu vallen onder monumentenzorg en in de oude staat hersteld worden. Of er zijn boerderijen die zo aangepast zijn dat ze een andere bestemming krijgen zoals een B & B, camping of zorgboerderij.

Ze sieren nog steeds het Hollands landschap, maar worden wel zeldzamer. Deze boerderij bestaat ook niet meer. Ben er vorige week nog geweest, er is nu helemaal niets meer van over.  Alleen een stapel hout, stenen en een stukje van een gevel wat nog overeind staat. 

Lees verder

Wat zie jij?

Wat zie jij?

Vaak reed ik er voorbij zonder er enige aandacht aan te besteden en dat zal menigeen ook zeker hebben gedaan. Totdat het licht en de stand van de zon er invloed op kreeg. De foto van de tunnelkas is gemaakt toen het windstil was en als gevolg daarvan kreeg je een rimpelloze spiegeling in het water. Die spiegeling maakte het zo dat je nu op de foto helemaal geen tunnelkas, maar iets heel anders kunt zien. 

Ik weet dat het een raar gezicht was, dat ik gehurkt in de berm zat om een foto te maken. Want ja, die pose trok de aandacht. Tijdens het fotograferen keek ik regelmatig maar eens om, met de bedoeling dat het goed met me ging en dat er niets aan de hand was. Want regelmatig merkte ik op, dat voorbijgangers toch vreemd opkeken en zich afvroegen: wat doet die nu? Of is dit de moeite waard om er een foto van te maken! Niks van aantrekken dus, zij zagen niet wat ik zag op dat moment!

De kassen op de andere foto veranderden door het licht van de zon in een soort van “tegen elkaar neergezette blokken”, een soort van winkelcentrum, warenhuis o.i.d.

Wat zie jij in deze foto’s?

Foto’s gemaakt op 16 maart en 20 april 2020

Corina Sas

Met goede bedoelingen

Met goede bedoelingen

Soms kom je wel eens in schuren waar de tijd stil heeft gestaan. Deze schuur is in de jaren 60 gebouwd: groot en modern voor die tijd! Dit soort schuren zijn zeer fotogeniek: er is van alles te zien! Zo’n schuur is echt een gebruiksgoed voor onderdak van b.v. vee, opslag voor veevoer, gereedschappen en landbouwwerktuigen. Ook een tractor stond er gestald. 

Bij het maken van de foto had ik alleen oog voor de tractor achter de schuifdeur, de schuifdeur die de helft van het tractorwiel bedekte. Niets is in scene gezet. Toen de foto eenmaal gemaakt en bewerkt was zag ik meer: de schuifdeur zat ook precies tot de helft van het raam welke zich boven de deur bevond. 

Schoonmaken was er al een lange tijd niet gedaan, maar zeker wel bedacht met goede bedoelingen. Tegen de muur leunde de ragebol op een roestige pen die uit de muur stak. De ragebol ooit eens met goede bedoelingen gekocht en gebruikt. Op de foto versleten en behangen met het spinrag die eigenlijk met de ragebol weggehaald moest worden.

Foto gemaakt op 13 april 2020

Corina Sas

Schuithok

Schuithok

Vele landbouwers gebruikten een schuit om via de waterwegen in de polder, naar hun akkerland te varen. Met het benodigde materiaal die ze nodig hadden gingen ze s’ morgens vroeg naar het land en kwamen s’ avonds thuis met hun oogst. Je hoorde de schuit al uit de verte aankomen, het herkenbare monotone geluid van de van de Lister- of Ferryman motor. Bij hun woning stond een bijna net zo’n grote schuur waar de landbouwer voor zijn schuit een beschutte plek had laten maken. Dit in de vorm van een overkapping of een schuithok: een schuthok voor de schuit.

Je ziet deze schuithokken of overkappingen vooral nog in de dorpen die aan de vaarroutes liggen en dan zelfs nog compleet met schuit.

Lees verder

En daar sta je dan

Hoeveel keer ik wel niet teruggegaan ben om deze foto te maken tot dat ik tevreden was? Je zult je afvragen waarom ga ik dan steeds terug? Dat heeft te maken met het beeld wat ik zie op mijn netvlies: zoals ik het zie wil ik het op de foto. Maar dat lukt niet altijd. De gele mosterdzaad bloemen op de voorgrond, niet te veel witte strepen van het fietspad op de foto, hoe lopen de lijnen van de tulpenvelden? Het lastigste was het hek boven op de dijk, ik moest zo staan dat de bovenkant van het hek net onder de boerderij kwam te zitten, want anders keek je door het hek en dat was het geen gezicht. Ja, ben soms best kritisch.

Lees verder

Dwaling

In een mooi kleurig tulpenveld zie je soms daarin een tulp van een andere kleur. Dit noemt men een dwaling. Een dwaling is een zaadje die tijdens het schoonmaken van de rooimachine, na het rooien van de tulpenbollen, toch is blijven zitten. Gebruik je de rooimachine weer voor een ander soort tulp dan kan het zijn dat dit zaad tussen de tulpenbollen van het andere soort komt. En zich zo vermengt.

Die dwalingen zijn juist mooi om te fotograferen. Ga er maar eens naar op zoek in het tulpenveld. Je zult je verbazen! Je ziet ze ineens “overal” staan. Bij het maken van foto’s kun je letten op symmetrie en/of ritme. Het lijkt eenvoudig maar vraagt veel geduld. Het kan soms een kleine stap naar links of rechts schelen. Op de foto zie je rode dwalingen in een veld van witte tulpen. Het grappige van deze foto is dat er in de verte beregend wordt en dat het lijkt alsof de waterstraal van de beregeningsinstallatie de kelk van de tulp vult. In de verte de witte vierkante vuurtoren “De Ven” met  de rode alpinopet.

Op de andere foto, hetzelfde tulpenveld maar dan één rode dwaling tussen de witte tulpen, de blauwe lucht op de achtergrond. Toepasselijke foto voor deze periode, rood, wit en blauw. De rode dwaling die als eenling tussen de eensgezinde staat zorgt voor verbinding: het is maar hoe je het bekijkt. 

foto’s gemaakt op 24 april 2019

Corina Sas

De tijd stond even stil

De tijd stond even stil

Vorige week rond 18.00 uur zag de lucht er best bijzonder uit. Er waren brede wolken strepen met daaronder aan de horizon een blauwe lucht. De zon ging die avond rond 21.10 uur onder en het zou nog wel de moeite waard kunnen zijn om even na het sporten nog wat plaatjes te schieten. Maar ja, of dat rond 20.00 uur nog zo is?  Ik nam toch maar mijn camera mee.

Lees verder

Corina Sas: Nostalgie

En daar stond ik op de brug van de Droge Wijmersweg, om de ondergaande zon te fotograferen. Onder die brug loopt een brede sloot die de Groote- en de Kleine Vliet met elkaar verbindt. Een mooie vaarroute van Onderdijk naar Medemblik. Hoe ik dat had bedacht om daar een foto te maken? Eigenlijk is daar een gewoon antwoord op: de foto is van 9 april 2017.

Lees verder

Van de storm Eunice is het ook genieten

Vrijdag 18 februari: storm Eunice raast over ons land. En dat hebben we geweten. Kon het niet laten om even achter dijk te gaan kijken. Rond 15.00 uur parkeer ik de auto onder aan de dijk om verder  te lopen naar het strandje van Andijk. Met de wind in de rug loop ik de dijk op. Zou ik het wel doen? Moet ook weer terug…

Bij het strandje aangekomen waait m’n bril van m’n neus. En die bril heeft dezelfde kleur als het zand. Ik denk gelijk aan de manier hoe je het beste wild kunt spotten. Wild heeft een schut kleur en als je kijkt over het land dan neem je ze sneller waar, dan als je gaat zoeken naar… Zo vond ik mijn bril ook gelukkig weer terug: kijkend over het zand. Mocht ik mijn bril niet terugvinden dan had ik voor me zelf al besloten om  zonder bril door te lopen.

Lees verder

De dooi is ingezet: dit maak je vast geen tweede keer mee!

Vorig jaar, 20 februari, reed ik de Zuiderdijk op toen de zon net tussen de bewolking even tevoorschijn kwam. Ik kon nog net een foto maken, wat leek op een zonsopkomst. Echt zonnig dag beloofde het die dag niet. Hoe zou zijn als de zonsopkomst wel te zien was?

Dus besloot ik de volgende dag weer op pad te gaan en dan maar hopen op meer geluk! En geluk had ik, want wat ik toen zag! Voordat de zon echt te zien was waren er vele kleuren: oranje, geel, roze. Zelfs het ijs in het Markermeer kleurde in de reflectie mee. Het was passen en meten in de zoeker om het “een beetje leuk” op de foto te kunnen krijgen. De sluierbewolking  zorgde voor een mooie weerkaatsing van het licht en maakten de mooie kleuren. Maar er was nog iets wat die kleuren zo bijzonder maakten, maar dat wist ik toen nog niet….

Lees verder

Als het heeft gesneeuwd … Deel II

ik neem jullie weer mee naar de korte winter van 7 t/m 14 februari 2021, een jaar geleden. Na die eerste dag van harde stormachtige wind en sneeuwval,  kwam er een periode van vorst. Die stevige wind en vorst maakte, langs het IJsselmeer, van  het opspattende water mooie ijssculpturen van de struiken, hekken en het riet. Ook  de keien langs het water werden meegenomen in de bevroren bouwwerken. De foto die ik heb gemaakt was langs de IJsselmeerkust bij Medemblik. Bewolking kwam opzetten en vormde een bijna overeenkomstig geheel met de ijssculpturen. Zo waren er langs die waterlijn richting  Enkhuizen zeker ook mooie ijssculpturen te zien. 

Lees verder

Kraakhelder en windstil

Jachthaven Andijk

Vorig jaar, 20 december, liep ik op de dijk om Buurtjeskerk, anno 1667, te fotograferen. Weet je die foto nog, met die ene ster voor het raam? Als je de trap van de dijk, tegenover het kerkje, op loopt zie je direct Buurtjes haven. Deze haven bestaat al vanaf de 17de eeuw tot ver in de jaren 30 van de vorige eeuw! De haven was een echte vissershaven. Een thuishaven voor de Andijker vissers. Een schuilhaven, bij slecht weer, voor de vissers uit andere plaatsen. In 1927 is men begonnen met het aanleggen van de Afsluitdijk, in 1932 was de dijk gereed. Zuiderzee werd IJsselmeer. Nu was de visserij al geen vetpot, in de zestiger jaren liep de visvangst helemaal terug.

Lees verder

Wat maakt het verschil?

Wat maakt het verschil?

In het verhaal van vorige week had ik geschreven: wat zal de volgende dag brengen? En wat denk je? die dag had het gevroren, het was licht bewolkt en er was  een mogelijkheid om de zonsopkomst  te zien.  Dus ik  naar dat mooie stukje polder, Andijk Oost. Dat  stukje polder heeft nog een vleugje nostalgie zoals je dat op Texel ziet, vind ik. Boerderijen, hekken, slootjes en een landschap zonder windturbines in de verte. Tenminste als je richting de Oosterdijk kijkt. Ik reed de Rikkert op: Nostalgie ten voeten uit! Een paar boerderijen, een slootje en hoge bomen vormden silhouetten door het licht van de opkomende zon. Dat licht zorgde niet alleen voor een mooi silhouet, ze maakten ook  mooie kleuren, door de hoge luchtvochtigheid, in de lucht. Het plaatje maakte de winter op dat moment compleet door de rijp op het grasland en het ijs in het slootje. Toen verder de Rikkert op. Nog een paar plaatjes van schapen, boerenlandhekken en de oranje gekleurde lucht gemaakt. Toen draaide ik me om en zag  nog een  spektakel in de lucht. Een mooi lijnenspel van kleuren gemaakt door de zonnestralen van de zon wat ik jullie nu ook wil laten zien. Er is een tijdsverschil van ongeveer 10 minuten tussen het maken van deze twee foto’s, je ziet dat het licht en de kleuren veranderen. Ook omdat de zon omhoog klimt  waardoor de zonnestralen veranderen van afstand tot het wolkendek. Maar ook, ben ik van standpunt veranderd. Tegen de zon of met de zon in de rug maakt het verschil. Maar ook die paar stappen.  Zie het resultaat.

Corina Sas

Lees verder

Op dezelfde dag

Vorig jaar december was er een fotogenieke ochtend: er was vorst, er was een deken van mist, er was rijp op de velden en de zon kwam op. Mooie elementen om op pad te gaan, naar de polder deze keer. Er was al een oranje gloed van de zonsopkomst boven de polder.Het had best flink gevroren de ruiten van de auto zaten dik onder het ijs. Dat wordt flink krabben en dat kost tijd!! En tijd gaat door, de zon wacht niet. Er was al een oranje gloed van de zonsopkomst boven de polder.Het stukje polder wat ik had bedacht was De Rikkert, tussen Andijk en Enkhuizen. Maar o wat was het koud, mist en vorst!! Tijdens de zonsopkomst voelde je de warmte van de zon, of dat wat gaf? Heb verschillende plaatjes kunnen maken en heb genoten van de natuur: schapen in het veld, ganzen en zwanen die overvlogen.

Deze foto heb ik voor u uitgekozen: een plaatje waar je naar blijft kijken, vind ik. De grote felle zon aan de rechterkant, de rechte mistige horizon, het boerenhek wat open staat, een smal bruggetje over het bevroren slootje en de rijp op de grassen. En juist die zon trekt als eerste de aandacht: die grote gloeiende bal, het is net of ie naar links en rechts kan rollen over de smalle mistige lijn.S’ Avonds ben ik naar de dijk gegaan, om 18.15 uur zou de maan opkomen. Precies op dat tijdstip zag je eerst een beetje licht aan de horizon wat langzaam een brandende lamp werd. Langzaam klom de maan omhoog. Er stond nauwelijks wind, waardoor je een mooie reflectie van het licht van de maan op het water zag. Wanneer mijn ogen wat aan het donker gewend waren, zag ik de stokken van de visnetten in het water staan en er ontstond een idee. Ziet u het op de foto? Het vroor en de lucht was vochtig. Hoe zal het de volgende dag zijn? Ook weer zo fotogeniek?

Corina Sas