Andijk | APB | Andijker Nieuws Net

ANDIJK – De gemeentelijke werkgroep Toegankelijkheid Medemblik trekt aan de bel bij het nieuwe college van B&W. De werkgroep gaat een brief sturen over het feit dat het Wmo-vervoer de afgesproken stiptheidsnormen structureel niet haalt.

Volgens het contract moet de taxi in 92% van de gevallen op tijd bij de passagier zijn. In de gemeente Medemblik blijft de teller echter steken op 87%. Een taxi wordt als ‘stipt’ beschouwd als deze maximaal vijftien minuten voor of na de afgesproken tijd arriveert.

De werkgroep ontvangt regelmatig klachten van reizigers die te maken krijgen met taxi’s die veel te vroeg of juist extreem te laat zijn. Ook wordt er geklaagd over de lange reistijden: door het ophalen en wegbrengen van andere passagiers kan een rit van twintig minuten zomaar anderhalf uur duren.

“Voor sommige passagiers is dat simpelweg te lang”, zegt Gerrit van Keulen van de werkgroep, die de cijfers deelde met de Coalitie voor Inclusie. Hij plaatst een kritische kanttekening bij het huidige resultaat: “Uit cijfers van het CBS blijkt dat buurgemeente Hollands Kroon wel aan de stiptheidsnorm voldoet met een score van 95%. Hoe kan dat?”

Van Keulen is ook benieuwd naar hoe het contract tot stand is gekomen. “Het is opmerkelijk dat wij daar niet bij betrokken zijn geweest, terwijl het VN-Verdrag voor de rechten van personen met een handicap gemeenten expliciet voorschrijft dat de minimale eisen met betrekking tot het WMO-vervoer eerst moeten worden besproken met de doelgroep of hun vertegenwoordigers. Wij kunnen ons niet herinneren dat wij destijds een uitnodiging hebben ontvangen. Ook dit moet echt anders!”

Voor veel mensen, zoals ouderen of inwoners met een beperking, is de regiotaxi (Wmo-vervoer) de enige manier om naar de dokter, familie of de winkel te gaan. Het moet zorgen voor vrijheid en zelfstandigheid. Toch blijkt uit een recent artikel in het Reformatorisch Dagblad  en het Nederlands Dagblad dat dit systeem voor veel reizigers juist een bron van stress en onzekerheid is.

Hieronder leggen we uit waarom het systeem zo ingewikkeld is en wat de gevolgen zijn.

Waarom is het zo ingewikkeld?

Het grootste probleem is dat het Wmo-vervoer in Nederland niet overal hetzelfde is geregeld. Elke gemeente of regio mag eigen regels bedenken. Dat zorgt voor een “lappendeken” aan systemen: 

• Verschillende regels: Wat in de ene gemeente wel mag, is in de andere gemeente streng verboden.
• Geen samenwerking: Als u over de grens van uw eigen regio moet reizen, wordt het vaak administratief erg ingewikkeld.
• Boekingssystemen: De manier waarop u een rit moet reserveren, verschilt per vervoerder. Voor ouderen die niet handig zijn met computers of apps, is dit een grote barrière.

Wat ervaren de reizigers?

In het artikel komen individuele reizigers aan het woord die dagelijks tegen de muren van dit systeem aanlopen. De meest gehoorde klachten zijn:

• Onbetrouwbaarheid: De taxi komt vaak te laat, of soms helemaal niet. Dit geeft veel spanning, zeker als u op tijd moet zijn voor een belangrijke medische afspraak.
• Lange reistijden door “omrijden”: Om kosten te besparen, combineert de vervoerder ritten van verschillende mensen. Hierdoor kan een ritje dat normaal 10 minuten duurt, soms wel een uur in beslag nemen omdat er onderweg anderen moeten worden opgehaald of weggebracht.
• Gebrek aan hulp: Reizigers voelen zich vaak een nummer in plaats van een mens. Klachten indienen is lastig en leidt zelden tot verbetering.

Het gevolg: Sociale isolatie

Het trieste resultaat van dit moeizame systeem is dat mensen zich gaan terugtrekken. Als u van tevoren al weet dat een doktersbezoek een dag vol stress, wachten en onzekerheid wordt, stelt u het bezoek uit of gaat u helemaal niet meer weg. Het vervoer, dat bedoeld is om mensen juist onder de mensen te houden, zorgt er zo onbedoeld voor dat ze in een sociaal isolement raken.

De roep om verandering

De kern van de kritiek is dat de overheid en gemeenten te veel kijken naar kostenbesparing en te weinig naar de menselijke maat. Er klinkt een duidelijke oproep om

• Het systeem eenvoudiger te maken.
• De kwaliteit van de vervoerders beter te controleren.
• Echt te luisteren naar wat de reiziger nodig heeft, in plaats van vast te houden aan bureaucratische regels.

Het artikel is alleen met een abonnement te lezen op https://www.rd.nl/artikel/1154001-hoe-ingewikkeld-systeem-van-wmo-vervoer-individuele-reiziger-treft

GvK

Filed under: Andijk, College van burgemeester en wethouders, Gemeente Medemblik, GWT Medemblik (Gemeentelijke Werkgroep Toegankelijkheid Medemblik), Openbaar vervoer, Wmo | Tagged: betrokkenheid, contractvorming, doelgroep, gemeente, inspraak, mensen met beperking, minimale eisen, participatie, VN-verdrag, WMO-contract, Wmo-vervoer |