Zonsondergang in de Polder

Op een zaterdagavond hield ik de lucht goed in de gaten, zou ie mooi kleuren? Het blijkt achteraf gezien, om bij twijfel, gewoon maar op pad te gaan. Maar om nu weer naar het IJsselmeer te rijden? Wie weet brengt de polder ook wat moois!Een geluk dat de polder, onze de achtertuin is, dus hoefde ik er niet ver voor te rijden. Natuurlijk is het wel belangrijk dat er een mooie horizon is. Want het is daar wel eens moeilijk om een knappe verdeling te maken van molens, kassen en schuren.Toch heb ik deze keer nog een nostalgisch plekje gevonden: een weiland met scheve paaltjes, prikkeldraad en een scheef hek.  Het blijkt nu ook maar weer eens waar je staat, zit of ligt vanwege het perspectief. 

Deze keer zit ik op m’n knieën op de klei en de zon schijnt door het prikkeldraad of zoals op de andere foto: de zon schijn net op het boerenhek. En dat zelfs nog met een nette horizonverdeling wat de molens, gebouwen en bomen betreft. Gelukkig nostalgie is er nog!! Maar je moet het wel zoeken. Laten we het nostalgische, zoveel als het kan, behouden ondanks dat we met onze tijd mee moeten gaan. Maar dat is een heel ander onderwerp. Geniet nu maar van de plaatjes, de zonsondergang in de polder Het Grootslag! Het is zo voorbij!

Corina Sas

%d bloggers liken dit: