Corina Sas Fotografie: Nog even wat eten voor het slapen gaan

Nog even wat eten voor het slapen gaan

Het is echt lente, op dit moment wemelt het van jong donzig grut op- of langs het water. Bij de Vooroever Andijk is het dan ook een drukte van belang. Een aantal families ganzen hebben daar hun habitat langs de waterplas “De Kom” gevonden en houden het gras daar lekker kort.

Zie eens hoe mooi dat gaat: de ouders eten om de beurt zodat de ander op de uitkijk kan staan voor mogelijk gevaar voor de kinders. Gaat de ene ouder met de kop omhoog, gaat de ander met het koppie naar beneden. Zo hebben ze dat met elkaar afgesproken, lijkt wel. De kinders kunnen dan ongestoord hun buik vol eten.

De zon zakt langzaam achter de horizon, de lucht kleurt oranje en zet alles in een mooi donker silhouet. De ganzen die langs de oever van De Kom foerageren weten niet dat zij ook een mooi silhouet vormen in het warme licht van de zonnestralen. Zij denken alleen maar aan ding: nog even eten voor het slapen gaan!

Foto gemaakt 20 mei 2025.
Corina Sas

Corina Sas Fotografie: De “witte wieven” in de polder

De “witte wieven” in de polder

Het is even een mysterieus sfeertje in de polder, witte slierten mist verplaatsen zich over de lage weilanden en ik merk al snel dat het op dit moment ontzettend moeilijk is om te zien waar ik rij. Vooral wanneer je tegen de zon in rijdt! De zon verblind mij en de  mistflarden belemmeren het zicht. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Het is voorjaar in West-Friesland

Het is voorjaar in West-Friesland

Tijdens het maken van tulpen foto’s wil je over het algemeen zoveel mogelijk tulp op de foto, mooie kleurige banen die gescheiden worden met greppels die als donkere lijnen schuin naar links of rechts lopen of richting de horizon gaan. Soms heb je een situatie dat dat niet hoeft en er genoegen kan worden genomen met alleen maar dunne kleurige strepen.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Vrijheid

Vrijheid

Deze keer geen foto van de polder, het IJsselmeer of welke plek dan ook in West-Friesland, maar een foto gemaakt bij Kornwerderzand. Kornwerderzand is een klein dorp in de provincie Friesland en ligt op de Afsluitdijk. Het was oorspronkelijk een werkeiland dat voor de bouw van de afsluitdijk aangelegd werd op de zandplaat met dezelfde naam.

Wij waren op weg naar Leeuwarden en moesten wachten voor de schutsluizen, de Lorentzssluizen die zich nabij Kornwerderzand bevinden. We zagen tijdens het wachten vele masten van boten voorbij gaan, die van de Waddenzee via de sluis het IJsselmeer op gingen. 

Het duurde nogal lang en al wachtende keek ik door het autoraam naar de omgeving. Totdat ik  mussen op het prikkeldraad zag zitten, zij hielden vast pauze om even een conflict uit kwetteren. Ik pakte zo snel als ik kon m’n camera en maakte van dat bijzondere tafereel een foto.

Het licht sprong weer op groen en wij reden verder naar Leeuwarden.

Thuis gekomen bekeek ik dat plaatje nog eens goed en dacht gelijk: een foto zegt zoveel meer! Het gaat hier over gevangenschap en vrijheid en kijk eens naar links, die zwarte vage vogel die ook op het prikkeldraad zit!

Later bedacht ik me dat ik een foto gemaakt had van de omgeving van het Kazematten museum. Het museum die informatie heeft over Kornwerderzand in de Tweede Wereldoorlog, tijdens de meidagen van 1940 is daar hevig gevochten.

Wij vieren nu ons 80 jaar vrijheid opdat wij niet vergeten.

De mussen zijn allang weggevlogen, het prikkeldraad is er nog.

Foto gemaakt 20 oktober 2024.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: De koeien hebben er zin in!

De koeien hebben er zin in!

Zaterdag 14 april gingen de koeien van boer Koopman in Wervershoof voor het eerst dit jaar, na een hele winter periode op stal te hebben gestaan, weer naar buiten. En daar wordt je als koe héél blij van want buiten schijnt de zon en groeit er weer vers mals gras. De dames stonden dan ook achter het touw te popelen om het weiland op te gaan. 

Op het erf stond het publiek, achter de afrastering van het weiland, te wachten om het spektakel van “de koeiendans” te aanschouwen.

Lees verder

Corins Sas Fotografie: Alleen de koeien mis ik hier…

Alleen de koeien mis ik hier…

Nog even een stukje rijden voor dat het donker wordt, had ik bedacht. De zon is bezig onder te gaan en schijnt fel, het is moeilijk rijden zo met die verblindende zon. Het beperkt mijn zicht en ben geneigd om de andere kant op te kijken.

De Broerdijk, een doorgaande weg die o.a. Oostwoud, Midwoud, Abbekerk, Twisk en de A7  met elkaar verbindt, een landelijk stuk polder zonder al te veel schuren en kassen. Daar is ook een vaarroute en zelfs de stoomtram Hoorn-Medemblik rijdt hier langs, dat moet wel een oude historische verbinding zijn geweest. De weg “Broerdijk” niet, die is in de vorige eeuw aangelegd tijdens de ruilverkaveling.

Omdat ik bijna verplicht, door het verblindende licht van de ondergaande zon, de andere kant op moet kijken valt mij daar een compositie op van een hek met aan beide zijden flinke bomen, in een verte een bruggetje en de skyline van het dorp Midwoud. Wat een mooie plek, die moet vereeuwigd worden. En bij het kijken naar deze plaat ga ik terug naar de schilder Paulus Potter. Alleen de koeien mis ik hier!

Foto gemaakt 8 april 2025.

Corina Sas.

Corina Sas Fotografie: De Tulpenboom

De Tulpenboom

De Magnolia, een prachtige voorjaarsbloeier, met mooie roze kleurige en kelkvormige bloemen die de tuinen in een romantische lente tooi kleedt. 

De zon schijnt net nog door de bloeiende takken voordat die achter de bossages ten ondergaat en schittert nog even in een reflectie van iets wat op de grond ligt. Het is net alsof de zon haar handtekening heeft gezet als afsluiting van een mooie zonnige dag. 

De zon zakt verder en maakt de lucht in een oranje pastelkleur, de vage takken van de treurwilg hangen als lange slierten naar beneden, de twee magnolia takken die bijna elkaars spiegelbeeld zijn wiegen samen, als een dansje, zachtjes met de wind mee.

De magnolia, een melodieuze mooie naam. In de volksmond zeggen we tulpenboom, omdat de bloemen zo ontzettend op tulpen lijken.

Nog eventjes dan kleurt ook die schoonheid overal in de polders!

Foto’s gemaakt 23 maart 2025.

Corina Sas.

Corina Sas Fotografie: Lente!

Lente!

We weten dat op 20 maart de lente is begonnen en dat merken we wanneer we buiten zijn, je hoeft maar even een wandeling of een fietstochtje te maken, of gewoon even in je tuin te zijn en je ziet en hoort dat het voorjaar zich aankondigt. De natuur ontluikt zich en voorzichtig krijgt  het grijze saaie landschap steeds meer kleur. De vogels zingen hun mooiste lied en er wordt gevochten en gelonkt om een vrouwtje. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Kleine lampjes in het riet

Kleine lampjes in het riet

Het was die nacht flink mistig geworden en het had gevroren met als gevolg dat er in de vroege ochtend een mooie witte waas van rijp en mist over het polderlandschap lag. Die ochtend had  ik al verschillende plaatjes van het landschap geschoten toen op een gegeven moment mijn aandacht naar het riet ging wat daar in de sloot groeide. Er zaten allemaal mooie glinsteringen in.

Het was de opkomende zon die probeerde  door de mist heen te schijnen en maakte met haar zonnestralen van al die druppels als het ware kleine flonkerende sterretjes.

Het rijp op het riet was aan het smelten en die druppels gleden één voor één langs de smalle blaadjes naar beneden, om dan met een kleine plons in de sloot te vallen. Een mooi regelmatig tikkend geluid van smeltend water.

Helaas hoor je dit niet op de foto. Maar je ziet wel dat de glinsterende waterdruppels, verlicht door de zon, als kleine lampjes in het riet hangen.

Foto gemaakt 3 maart 2025.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Daar is ie weer!

Daar is ie weer!

Afgelopen dagen hadden we prachtige mistige ochtenden en in combinatie met de vorst, motiveerde mij weer, om er even op uit te gaan.  Na eerst de ruiten van de auto te hebben ontdaan van het ijs  reed ik naar mijn favoriete plek in de polder. Het polderlandschap was wit van de rijp en dat is al mooi om er doorheen te rijden.

De opkomende zon probeerde door de mist heen te schijnen en dat lukte ook aardig.  Want bij het uitstappen uit de auto voelde ik de warmte van de zon, die warmte die al dat moois spoedig zal doen verdwijnen. 

Snel wat plaatjes gemaakt om dat mooie uitzicht “te bevriezen”. Het uitzicht bij die stoere hekken in het polderlandschap.

En ja daar is ie weer, maar dan weer heel anders!

Foto gemaakt 3 maart 2025.

Corina Sas.

Corina Sas Fotografie: De “Goudkust”

De “Goudkust”

Vorige week woensdag begon de dag zonnig, maar o zo koud. Er stond een krachtige oostenwind die de gevoelstemperatuur nog kouder maakte. Ik had besloten om naar de Zuiderdijk te gaan want die krachtige wind kwam immers al een aantal dagen uit het oosten en in combinatie met vorst zou het zomaar kunnen dat er natuurlijke ijssculpturen langs de oever van de dijk zijn ontstaan. En dat met de opkomende zon…

Daar aangekomen bleek alleen het stuk bevroren te zijn waar de oosten wind pal op de dijk gericht stond, immers deze dijk kronkelt als een stevige buffer met het West-Friese landschap mee om ons tegen het opstuwend water te beschermen. In de luwte van de dijk, bij de strandjes, was het Markermeer voor een gedeelte bevroren.

De zon kwam op en maakte met haar goudgele zonnestralen van het ijs wat zich op het riet had vast gevroren, mooie goudstaven. Naarmate de zon verder klom veranderde de kleur van de ijssculpturen in een witgouden glans en bij de strandjes maakte de zon de drijvende ijsvlakte zilverwit met goudgele plakken.

Al snel was de schat van goud en zilver verdwenen en zag  je onder aan de dijk alleen maar wit bevroren riet staan en een golvende witte ijslaag op het water drijven.

Het goud langs de kust was verdwenen.

Foto’s gemaakt 19 februari 2025.

Corina Sas

Lees verder

Corina Sas Fotografie: De laatste loodjes van winter 2021

De laatste loodjes van winter 2021

Zonsopkomst boven het Markermeer en Saharastof in de bovenste luchtlagen als gevolg van de zuidwestelijke  wind vanuit Afrika. Dat Saharastof zorgt voor extra breking en verstrooiing van het licht en maakt mooie kleuren van het licht van de opkomende zon en de bewolking. Het ijs op het Markermeer is bijna weggesmolten, aan de oever van de dijk ligt nog een breed stuk ijs waarin  de lucht weerspiegelt. Even verderop deinen losse stukjes ijs met de golven mee, nog weer verder is het ijs helemaal gesmolten. Je blijft kijken en probeert verschillen en overeenkomsten te zoeken van de lucht en de spiegeling op het ijs. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Een ijsmannetje

Een ijsmannetje

In 2021 hadden we twee mooie winterse weken die begon op 7 februari met fikse sneeuwbuien. Het was een periode van sneeuw, vorst, harde wind en zon! In West-Friesland betekende dit dat je eerst met de slee vanaf de dijk kon  glijden, je later kon schaatsen op de ijsbaan en een paar dagen later kon je ook schaatsen op het IJssel- en Markermeer en op de sloten in de polder. Het winterlandschap veranderde in die periode per dag. Er waren dan ook heel veel mooie momenten voor het maken van foto’s.

Deze foto is gemaakt bij het natuur- en recreatiegebied De Vooroever vlakbij het stadje Medemblik. Het is een prachtige dag: een mooie blauwe lucht en het zonnetje heeft vrij spel. Een onbekende kunstenaar heeft een “steenmannetje” op het bevroren IJsselmeer gemaakt.  Een “steenmannetje” gemaakt van  opgestapelde ijsbrokken, een kunstwerk dat ik daarom  “het ijsmannetje” noem. 

Foto gemaakt 12 februari 2021.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: ‘s Morgens vroeg

 ‘s Morgens vroeg

Het heeft gevroren en er hangt mist in de polder, de vorst heeft de druppels mist aan het landschap vastgemaakt alsof het lijkt dat er poedersuiker over de polder is uitgestrooid. De kool op het land ligt dicht tegen elkaar aan alsof ze elkaar warm houden en je kunt door het tegenlicht goed zien dat geen enkele boom mooi kaarsrecht groeit, het lijkt alsof ze dansen in het licht van de opkomende zon.

De mist probeert het polderlandschap als een deken te bedekken, maar dat zal niet gaan lukken want de zon klimt steeds hoger en krijgt steeds meer kracht om de flarden mist met haar warme zonnestralen op te lossen en het rijp op het land te laten smelten. De oranje gloed zal ook spoedig verdwijnen en wat over blijft is een natte modderige polder. Je ziet niets meer van al dat moois, of heel misschien de volgende morgen. Maar dan is het tóch weer anders.

Foto gemaakt 21 december 2021. 

Corina Sas.

Corina Sas Foografie: Een molen, een dijkje en fietsers.

Een molen, een dijkje en fietsers.

Op een mooie januari dag besluit ik om naar de Zuiderdijk te gaan. Het stuk West-Friese Omringdijk waarachter de dorpen Venhuizen, Hem, Oosterleek, Wijdenes en Schellinkhout liggen. Boven op de dijk ligt een smalle weg waarop je, wanneer je met de auto rijdt, elkaar met precisie moet passeren en zeker ook rustig moet rijden. Je hebt daar vanaf die dijk een prachtig uitzicht: aan de ene kant heb je uitzicht over het Markermeer, de andere kant het polderlandschap en wanneer je van dit mooie uitzicht niks wilt missen rij je automatisch wel rustig.

Bij Schellinkhout ga ik de parkeerplaats op en en begeef me verder te voet. Via een laag dijkje dat langs het Markermeer ligt, loop ik een mooi rondje om een prachtig stukje natuurgebied met mooie uitzichten, en kom dan weer uit bij de Zuiderdijk.

Tijdens deze wandeling, zie ik op een gegeven moment een “Hollands plaatje” door mijn lens. Een nostalgisch plaatje, want zo heeft het er langs de omringdijk op vele plekken uitgezien. Een dijk met daarachter molens die het waterpeil reguleerden in de polder.

Dit is “De Grote Molen” van Schellinkhout die zorgde dat de inwoners van Schellinkhout droge voeten hielden.

Foto gemaakt 24 januari 2021.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Net een handtekening

Net een handtekening

Het begon halverwege de ochtend te sneeuwen en sneeuwluchten wisselden elkaar, met brede opklaringen waarin de  de zon vrij spel had, af. Een mooie gelegenheid om er met de camera erop te trekken.

Deze foto is gemaakt bij de Vooroever van Onderdijk langs het IJsselmeer, het is aan het einde van de dag en veel sneeuw is al gesmolten. De laatste zonnestralen beschijnen het wegtrekkende wolkendek. Aan de linkerkant van het dijkje ligt nog wat ijs op het water, want een week geleden had het een aantal dagen flink gevroren.  Normaal staat daar geen water, alleen in het midden van het gebied een soort van plas waar water/weide vogels kunnen foerageren. Maar er is toen, de afgelopen periode, zoveel water  gevallen dat het IJsselmeer buiten haar oevers is getreden. Als gevolg daarvan ontstonden er soms surrealistische situaties, dat ook leuke plaatjes opleverden.

Het dijkje loopt, hier op deze foto, zigzaggend door het water. Als een soort van handtekening door het  landschap. Wat ook zeker op dat moment een mooie wandeling is geweest!

Foto gemaakt 16 januari 2024.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Ook al zin in vakantie?

Ook al zin in vakantie?

Ook al zin in vakantie? Het voelen van de warmte van de zon, of het wandelen in een dik pak sneeuw, of het zien van een strak blauwe lucht boven hagelwitte stranden? En dat je eindeloos kan wandelen of fietsen in dat mooie landschap?

Deze foto’s zijn gemaakt in het natuurgebied “De Weelen”, dat ligt in de  Polder ‘Het Grootslag”. “De Weelen” is een prachtig stilte gebied waar je heerlijk kunt wandelen, fietsen en varen. Ook zie je daar hoe de polder “Het Grootslag” er uit heeft gezien vóór de ruilverkaveling, gestart in 1973. 

Het heeft gesneeuwd, de sneeuwluchten trekken weg en maken plaats voor de zon. De zon die met al haar kracht het laagje sneeuw laat smelten. Ik loop in dit gebied en geniet van de natuur: voel de warmte van het zonnetje, loop door de restjes smeltende sneeuw, zie de spiegelingen van de bomen in het water en een vergezicht met een streep sneeuw langs de slootkant. Die sneeuw is nog blijven liggen maar zal spoedig ook verdwijnen.

En dan ervaar je, dat het ook hier goed toeven is!

Foto’s gemaakt 17 januari 2021.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Een bootje vaart de haven uit

Een bootje vaart de haven uit

Omdat ik van plan ben een foto te maken van de ondergaande zon bij het IJsselmeer, waarbij ik hoop dat de zonnestralen op een bepaald moment weerspiegelen in het water, stap ik op tijd op de fiets en rij naar de dijk naar de bewuste plek die ik van te voren al had uitgekozen. Bij aankomst parkeer ik de fiets op de dijk en loop de dijk af om op de keien, die langs het IJsselmeer liggen, te gaan zitten. Na enige gymnastische pogingen nestel ik me zo op een kei dat ik door de zoeker van de camera, de zon tussen de twee palen kan zien ondergaan.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Een nieuwe dag!

Een nieuwe dag!

De eerste zonnestralen laten zich als een warme gloed achter de koude mist zien. Het heeft wat gevroren en de vorst heeft een mooi wit laagje op het landschap gemaakt, de zon komt steeds hoger te staan en zal met  de warmte van de zonnestralen  de mistbank en het ijslaagje laten verdwijnen.

Op de foto staat de tijd even stil en blijven we kijken naar een dikke band van mist,  verderop zien we vaag een hek wat open staat en watervogels zwemmen in het water van de  kronkelige sloot. Achter de mistbank zie je nog net de contouren van bomen er boven uitsteken, meer niet. Wanneer de mist is verdwenen weten we pas wat daar nog meer is te zien.

Net zoals wanneer de dag begint: we weten niet wat de dag ons brengen zal en hebben wel onze wensen.

Met deze plaat wens ik u fijne kerstdagen en heel veel mooie en gelukkige momenten in het nieuwe jaar!

En dat we samen weer kunnen genieten van de foto’s uit het mooie West-Friesland!

Foto gemaakt 21 december 2021.

Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Een stilleven in de polder

Een stilleven in de polder

Een uurtje fotograferen in de polder tijdens de zonsopkomst, mist en en een beetje vorst levert niet alleen koude handen en voeten, maar ook mooie plaatjes op. Zoals op deze foto waar de vorst van mist mooie witte randen aan het gras en de schermbloem maakt. 

De opkomende zon kleurt het ijslaagje met haar warme zonnestralen goudgeel. Die warmte was voor mij op dat moment geen vervelende bijkomstigheid! Het smalle slootje op de achtergrond is dicht gevroren. De schaduw van het gras en riet,  die aan de aan de overkant van het slootje in de walkant staan, tekenen op het ijs puntige schaduwen af alsof het ijspegels zijn.

Normaal loop je er gewoon voorbij, maar door het zonlicht, de mist en vorst is het een stilleven geworden!

Foto gemaakt 21 december 2021.

Corina Sas.

Corina Sas Fotografie: Het feestje van de kleuren

Het feestje van de kleuren

Volgens de weersvoorspellingen eindelijk weer eens een zonnige dag in het verschiet, ik besluit om er op uit te gaan voor de zonsopkomst. Op naar de polder, gelukkig woon ik daar aan de rand.

De lucht begint al mooi oranje te kleuren waardoor de bomen, langs de doorgaande weg, als zwarte silhouetten netjes op een rij staan. De donkere wolkstreep rijgt de bomen als het ware aan elkaar. Een flinke plas water waarin de oranje lucht in reflecteert maakt de donkere klei op de voorgrond levendig. Het is nog schemerig en ik rij verder de polder in op zoek naar ruimte en vergezichten.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Lijnen in de polder

Lijnen in de polder

Het belooft een mooie ochtend te worden: mist en zonsopkomst is een goede combinatie voor het maken van foto’s en besluit om met camera en autootje de polder in te gaan. vastberaden wil ik naar mijn favoriete gebied rijden, maar rij nog maar net 700 meter in de  polder en zie een deken van mist boven het rodekoolveld hangen. Ik breng de auto tot stilstand en ga eens kijken.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Ik heb mijn idool op de foto!

Ik heb mijn idool op de foto!

Zaterdag 16 november werd Sinterklaas en zijn hulppieten in veel dorpen en steden feestelijk onthaald. Ook de volgende dag zette hij zijn bezoeken voort om daarna even uit te rusten op zijn logeeradres.

Andijk bezocht Sint Nicolaas vroeg in avond, met muziek en met heel veel gekleurde lichtjes werd dit een bonte stoet van Pieten, versierde auto’s en fietsen. Als aankondiging van die lichtjesoptocht reden een aantal motorpieten voor de optocht uit. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Mysterieus landschap dankzij mist …

Mysterieus landschap dankzij mist…

Op een mistige middag reed ik met de auto door de polder Het Grootslag. In die polder zijn stukken polderlandschap behouden van hoe het vóór de verkaveling van 1973  uit heeft gezien, zoals met eilanden en sloten waar je nu nog steeds met een bootje of polderschuit kunt varen. Een aantal polderwegen passeren samen met fietspaden ook deze stukken polderland. 

Het was omdat ik een aantal boodschappen moest doen, maar ben na thuiskomst weer teruggereden met de camera. Je snapt het al!

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Langs het Markermeer

Langs het Markermeer

Langs het Markermeer ligt een dijk,  de Schellinkhouterdijk die later overgaat in de Zuiderdijk; dat zijn gedeelten van de Westfriese Omringdijk. De weg daar bovenop gaat slingerend met de dijk mee van Hoorn naar Enkhuizen. Of je nu met de fiets, auto, of lopend bent je hebt altijd een mooi uitzicht! 

Aan de ene kant van de dijk zie je het afwisselende polderlandschap met de aangrenzende dorpen Hem, Venhuizen, Oosterleek, Schellinkhout en Wijdenes.  Aan de andere kant is het een al water met o.a. broedgebieden voor vogels, bij Schellinkhout een mooi strand en bij Wijdenes een klein haventje waar het ook goed toeven is.

Langs deze dijk  staan bij regelmaat palen in het water waaraan visnetten zijn vastgemaakt. Die palen staan netjes in het patroon, zoals die netten zijn gemaakt. Die palen houden op die manier de netten en fuiken mooi strak op hun plaats. Bij regelmaat zal de visser deze netten omhoog halen in de hoop dat het een goede vangst is.

De meeuwen en aalscholvers gebruiken de palen als rustpunt, zullen zij dan toch een beetje achter het net vissen?

Foto gemaakt 6 september 2021.

Corina Sas

Corina Sas fotografie: Het is net alsof …

Het is net alsof …

De ondergaande zon, die de wereld in een rood/oranje gloed zet voordat ze helemaal ondergaat blijft fotografen fascineren! Ook ik ga regelmatig naar de oever van het IJsselmeer om van de zonsondergang te genieten en een foto maken.

Om de zon op deze plek onder te zien gaan moest ik eerst vele stekelige struiken trotseren en met wier begroeide gladde IJsselmeer keien belopen.

Op deze foto heb ik ingezoomd op de zon en de horizon, dit omdat ik nieuwsgierig was hoe die onderging. Mijn verbazing was groot toen ik dit plaatje in mijn zoeker van de camera zag en neem jullie dan ook mee naar een fantasiewereld die alleen op dat moment van het maken van de foto bestond. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: De avond valt…

De avond valt…

Het is een mooie nazomer avond in september en ik besluit om, voordat de avond valt, nog even een fietstochtje over de Westfriese omringdijk te maken.

Wanneer je bovenop deze dijk fiets zijn al je zintuigen te gast: de kleuren van de ondergaande zon, het frisse briesje wat in je gezicht blaast, het geluid van de golfjes die tegen de oever klotsen en je ruikt het zoete water van het IJsselmeer.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Tijdens een wandeling langs het IJsselmeer

Tijdens een wandeling langs het IJsselmeer.

Het water van het IJsselmeer staat laag. Je ziet de zanderige eilandjes van de IJsselmeerbodem, als een
soort van wad, tevoorschijn komen. De watervogels maken daar graag gebruik van om te rusten en
voedsel te zoeken. Ook de zwanen rusten daar en poetsen hun verendek even op. De meeuwen doen zich te goed aan het voedsel dat ze daar vinden.

Er staat een licht briesje. Net genoeg om die met de zeilen van het bootje op te vangen. Het water van het IJsselmeer kabbelt met het briesje mee. Je kunt er ook heerlijk zwemmen. De drijvers in het water geven de grens aan tot waar gezwommen kan worden.

Het licht van de zon beschijnt net nog de zwanen en de zeilen van het bootje voordat die onder gaat.
Langzaam valt de avond.Een plaatje wat ik zie door de zoeker van mijn camera: de positie van mijn standpunt bepaald hoe het plaatje er uit komt te zien. Een foto waarop veel gebeurd en toch rust uitstraalt. Je blijft er naar kijken.

Foto gemaakt 1 september 2024.
Corina Sas

Corina Sas Fotografie: Westfriese Omringdijk, wat ben je mooi!

Westfriese Omringdijk, wat ben je mooi!

Het is altijd genieten wanneer je boven op de Westfriese Omringdijk fietst of wandelt. Aan de ene kant het water, aan de andere kant de huizenrij of het polderlandschap.

Ook ik heb gekozen voor de pedalen en ga bij de Gereformeerde kerk van Andijk de dijk op en fiets richting de Vooroever.  Dan nader ik op de dijk een soort van kruising. Het fietspad die een flauwe bocht naar links maakt en  een onverhard paadje wat rechtdoor gaat  op de dijk van De Proefpolder. 

Hier stap ik even van mijn fiets voor een fotostop.

De zon staat laag en de zonnestralen maken het hoge gras op de dijk goudgeel. Het gras wiegt met de wind mee, het lijken wel veren. Het paadje boven op deze dijk, is alleen bestemd voor wandelaars. Wat mooi om daar te wandelen.

Zelf vervolg ik het fietspad, en kom uiteindelijk  uit waar ook het wandelpad op uitkomt: het gemaal en het beeld van dijkwerkers: ”100 jaar droge voeten!”

Foto gemaakt 5 september 2024.

Corina Sas.

Corina Sas Fotografie: de acrobaat

De acrobaat

Onder aan de dijk, aan de rand van het IJsselmeer probeer ik een foto te maken van de ondergaande zon met op de voorgrond het riet wat daar groeit. Er staat een straffe wind die het riet alle kanten op zwiept. De camera heeft moeite met scherpstellen: op het riet of op de horizon?

Gelukkig kan ik de camera zo instellen dat hij meerdere foto’s, met 1 druk op de knop, achter elkaar maakt. Het blijft een geduld werkje.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Een bloemenzee in de polder

Een bloemenzee in de polder

Een fietstocht of autoritje door de polder “Het Grootslag” is altijd genieten. Genieten van al die producten die daar groeien en die de velden in hun eigen kleur zetten. Tulpen, hyacinten en narcissen kleuren de polder in het voorjaar  explosief paars, rood en geel.  En alles wat daar tussen in zit Volgend met o.a. de lelie en de allium. Maar ook de verschillende soorten kool kleuren de velden in de bescheiden kleurentinten paars en groen.

Deze foto’s zijn ook gemaakt in de polder: een brede lange strook met heel veel “wilde” bloemen in  een mooi fris groen graslandschap. Een bloemenzee, dat als het ware reikt tot aan de horizon.

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Dit is ook het IJsselmeer

Dit is ook het IJsselmeer

Het is windstil. Het IJsselmeer is bijna rimpelloos. De zon gaat langzaam onder en verlicht als een schijnwerper het bootje dat voor anker ligt. De lucht begint ook al wat te kleuren in verschillende nuances van blauwrose en lila pasteltinten.

De keien op de voorgrond, liggen in hun eigen schaduw, als een barriére in het water. En vormt een soort van waterbekken. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: Samen kijken …

Samen kijken …

Op de avond van 19 juli, dit jaar, heb ik verschillende foto’s gemaakt tijdens en na de zonsondergang bij de Vooroever Andijk.  

Ook deze plaat is van die avond, een foto van de ondergaande zon. Het is de skyline van Medemblik met de kerktorens van de St. Martinus (l) en de Bonifatiuskerk (r).

Je ziet ik ben niet alleen. Een rubberbootje dobbert op het rustige IJsselmeer, hoe mooi is dit wanneer je dit vanaf je rubberbootje kunt aanschouwen. 

En nog mooier, dat dit vast gelegd is op de gevoelige plaat: een gezin dat geniet van het uitzicht vanuit hun bootje omringt met watervogels.

Verderop een zeilbootje dat voor anker ligt. 

De lucht verandert rondom de zon in een vuurzee, weldra treedt de schemering in.

Gelukkig is de zomer nog niet voorbij!

Foto gemaakt 19 juli 2024.

Corina Sas.

Corina Sas Fotografie: Het is net alsof…

Het is net alsof…

Het is een mooie rustige zomeravond. Geen wind en geen wolkje aan de lucht, de zon schijnt dan ook lekker lang. Het is druk aan de Vooroever.

Al wandelend en kijkend loop ik langs de oever van het IJsselmeer voor een “leuk plaatje”, een klein hondje loopt keffend met me mee. Jongeren zitten te chillen in het gras of spelen een potje voetbal. 

De oever is begroeid met planten die wij in onze tuin onkruid noemen. De zon zakt al aardig en de zonnestralen  reflecteren in het water. 

Lees verder

Corina Sas Fotografie: De avond valt …

 Het is windstil, het IJsselmeer is rimpelloos. De zon is net onder en het wordt tijd om naar huis te gaan voordat het echt donker wordt. 

De hondjes worden nog even uitgelaten en de hardlopers maken hun laatste rondje. Terwijl ik terug loop naar de auto, zie ik een aantal bootjes als silhouetten op het IJsselmeer voor anker liggen. Ik loop langs verschillende beplantingen die daar langs de oever groeien. 

Wat zou dat leuk zijn wanneer ik een doorkijkje tref door de beplanting.

 En dat wordt beloond. 

Een doorkijkje tussen het riet, de brandnetels en de schermbloemen! 

De avond valt …

Foto gemaakt 19 juli 2024.

Corina Sas