
ANDIJK – Onder grote belangstelling werd vanavond de dodenherdenkingsbijeenkomst gehouden op het André Voltenplein in Andijk, in aanwezigheid van onder meer burgemeester Michiel Pijl van de gemeente Medemblik. Bas de Wit en burgmeester Pijl legden een krans bij het monument. Ook Marco Hoogewerf legde bloemen. Kinderen van de basisscholen in Andijk, De Piramide, De Bangertschool, Idenburgschool en de Dr. A. Kuyperschool legden bloemen, waarna de aanwezigen tijdens een defilé bloemen konden leggen. Leden van de muziekverenigingen Excelsior en Sursum Corda omlijstten de bijeenkomst met passende liederen.

De Geschiedenis leren begrijpen
Geschiedenis leren begrijpen, centraal staat dat thema dit keer. Maar wil ik het echt wel begrijpen? Wat is het dat ik daarvan leer? Ik weet toch wel wat goed en fout is, ík laat me met haat echt niet in. Ik weet dat een oorlog nooit goed is, ik weer me, vanaf het begin.
Begrijp ik geschiedenis juist, dan? In termen van goed en van fout? Maar hoe kan ik dan toch verklaren dat iemand van wie je eerst houdt toch ook eens je vijand kan worden, al heeft die niets slechts in de zin? Ik wil de geschiedenis snappen, maar zit ik er niet middenin?
De meesten die waren afwachtend bij de start van de oorlog, neutraal, ze dachten: “Míj kan niets gebeuren!” Dat willen we toch allemaal? We willen gewoon veilig leven, liefst samen en zonder tekort, zo, zou je toch steeds weer bedenken, dat niemand ooit vijanden wordt?
Maar toen de tekorten ontstonden en angst voor het leven ontstond, toen werd er de schuldvraag gerezen, gezaaid in een dorstige grond, die zorgde voor polarisatie: De schuldigen, nou, dat zijn zíj. Het tegengif tegen de oorlog verdween: dat heel krachtige “wij.”
We staan aan de voet van de oorlog, wat blijven we toch graag neutraal, maar online gaan de algoritmes steeds weer met het nieuws aan de haal, verschillen die worden extremer en internet die legt die vast, neutraal lijkt in meningsmachines een term die daar niet meer bij past.
We zijn alle mensen verschuldigd, die stierven in oorlogsgeweld, dat wij daar toch lering uit trekken, steeds als hun verhaal wordt verteld, want elk mens dat wordt toch geboren uit liefde met eenzelfde hart en wenst om gelukkig te leven en niet door geweld wordt getart.
Geschiedenis leren begrijpen, ik hoop dat het mij lukken gaat, dat ik het journaal kan bekijken, nieuwsgierig en ook zonder haat, maar dat ik de rechten van mensen toch steeds weer als maatstaf hanteer en dat ik oprecht wil begrijpen, want oorlog wil toch niemand meer?
DE DICHTER VAN MEDEMBLIK
Martine Meester
Filed under: 1940-1945, Andijk | Tagged: Dodenherdenking Andijk in het teken van 'De Geschiedenis leren begrijpen' |



















Plaats een reactie