Hans Langbroek: Afscheidscolumn

20150523_163208
Dit is de laatste column die ik voor u ga schrijven. Dingen komen, dingen gaan en dat geldt ook voor columnisten. De tijd is aangebroken dat er weer nieuwe gedachtenkronkels op deze site neergepend dienen te worden. Het uur heeft zich aangediend dat er fris columnistenbloed door de verhalenaderen van het Andijker Pers Bureau moet gaat vloeien.

De verhalen die ik hier een aantal jaren voor u heb neergezet waren soms zoet en soms zuur, waren boos of blijmoedig, opstandig of meegaand, verveeld of verwonderd. Maar ze kwamen altijd recht uit het columnistenhart, wat zoiets dan ook voor een vreemd gevaarte zijn moge.

Lees verder

Advertisements

Hans Langbroek: SP-Enkhuizen, Nieuw Enkhuizen en de smaak van de macht

Afgelopen week maakte ik als vertegenwoordiger in de Enkhuizer gemeenteraad voor de lokale éénzetelpartij Het Enkhuizer Alternatief (HEA) één van de grootste staaltjes hypocrisie mee van de laatste jaren. Dit werd bedreven door de SP-Enkhuizen en de lokale partij Nieuw Enkhuizen.

Wat ze deden verbijsterde me daadwerkelijk. De opportune lafheid en laagheid die ze vertoonden verontwaardigt me nog steeds, ik voel dit al schrijvend aan dit stuk nog steeds.

Lees verder

Hans Langbroek: West-Friesland en Zuster Lente

image
Er zou hier een column kunnen staan over het Enkhuizer hete politieke hangijzer “De Drom”. Of er zou hier een tekst hebben kunnen verschijnen over de kunstgrasvelden voor de sportverenigingen op sportpark Immerhorn te Enkhuizen. Ook had hier een sprookje gedrukt kunnen zijn over regionale bekendheid Ben Saunders die met zijn broer samen verkeersregelaars in elkaar mept. Zelfs had hier een verhaal te lezen kunnen staan over het “fuck de koning”-ding dat ons aller hartjes lijkt te beroeren, op welke wijze dan ook.

Lees verder

Hans Langbroek: Dodenherdenking of ACAB/Alle Bullen sind Schweine

Vanavond ga ik naar de jaarlijkse Dodenherdenking bij het oorlogsmonument in Enkhuizen. Ik ga er heen als mens en als vertegenwoordiger van de lokale partij waarvoor ik zit. Daar bij de herdenking hou ik twee minuten stilte ter ere van hen die in WOII gevallen en vermoord zijn, leg wat bloemen neer omdat bloemen gelijk muziek een eigen taal spreken en sta dan ook een moment stil bij het Nederlands-Indiëmonument.

Er is nóg iets bij de Dodenherdenking waar ik daadwerkelijk jaarlijks bij stilsta. Dat is de aanwezigheid van geuniformeerde politiemensen en strakgepakte hoge ambtenaren.

Lees verder

Hans Langbroek: Bevrijdingsdag

image

Afgelopen weekend heb ik een oude man gesproken. In de WOII heeft hij veel dingen meegemaakt. Zijn vader is door de Duitsers als wraakactie voor iets wat een ander gedaan heeft met twee andere mannen geëxecuteerd. Hijzelf werd enkele weken later met zijn broers per trein in veewagons naar een strafkamp in Wilhelmshaven getransporteerd en onder zeer zware omstandigheden te werk gesteld.
Zijn verhaal over wat hij daar meemaakte heeft grote indruk op mij gemaakt.

Lees verder

Hans Langbroek: We zijn wie we zijn

Heel lang geleden, maar wel al in een tijd dat ik reeds bestond, hadden de opa naar wie ik vernoemd ben en zijn vrouw die mijn oma was, eens een hevige echtelijke discussie. In de IJmuidense straat waar zij woonden stond een Volkswagen kever geparkeerd welks duistere pastelkleur onderwerp was van hun roerige onenigheid. Mijn opa beweerde dat de auto lichtblauw was, mijn oma beweerde dat het vehikel lichtgroen was.

De discussie is jarenlang doorgegaan tot een moment dat niemand zich meer echt kon herinneren dat deze discussie ooit niét bestaan had. Op zeker moment, niet heel lang voordat mijn stoere opa door long- en botkanker geveld zijn laatste adem uitblies, erkende hij naar mijn oma toe: “Die auto was lichtgroen”…

Mijn moeder zei vroeger wel eens tegen me dat ik net zo koppig was als mijn opa. Vanzelfsprekend ben ik het daar niet mee eens! Wat uiteraard niet wil zeggen dat ze ongelijk heeft. Daarnaast schijn ik ook nog ontzettend op mijn opa te lijken, maar die gelijkenis zie ik zelf niet. Mijn lichaamsbouw, gezicht, hoofdvorm, lichaamslengte, koppigheid en eigenwijsheid: het schijnt DNA-technisch bezien allemaal behoorlijk exact doorgegeven te zijn als ik het geloven moet. Alleen m’n oogopslag en blik zijn van “de andere kant”, mijn moeders kant.

Lees verder

Hans Langbroek: Schoon West-Friesland

In 2011 hebben de gemeenteraden van West-Friesland de “Bodembeheernota regio West-Friesland” aangenomen. Dat klinkt niet heel spannend en nogal bureaucratisch. Dat is het dus ook wel.

Maar er staat in een verborgen gekrocht in een achterafstraatje van die nota een zinnetje dat onschuldig oogt, doch wel heel tricky is. Er staat namelijk beschreven dat in West-Friesland het principe “schone grond moet schoon blijven” wordt losgelaten. In alle West-Friese gemeenteraden is deze nota met een meerderheid aangenomen. Destijds heb ik als Enkhuizer raadslid om juist deze zin tegengestemd.

Het principe “schone grond moet schoon blijven” wordt uit kostenoverwegingen losgelaten. Dat betekent dat vervuilde grond voortaan op schone grond gedeponeerd kan worden als men vindt dat dit voor de bestemming van die grond wel moet kunnen.

Lees verder