Advertenties

Op naar één nationaal zorgfonds zonder eigen risico

Afbeeldingsresultaat voor nationale zorgfonds
Enkhuizen – Afgelopen decennium verschoof de zeggenschap in de zorg steeds meer van publiek en zorgverleners naar private verzekeraars. Een heilloze weg, moeten we concluderen. Tijd om een nieuwe richting in te slaan, met één Nationaal Zorgfonds zónder Eigen Risico, betoogt Margreet Keesman namens de leden van het actiecomité Nationaal Zorgfonds Enkhuizen.

Door concurrentie onder verzekeraars zou het publiek beter af zijn: betere en goedkopere zorg en meer keuzevrijheid. In de praktijk bleven de kosten stijgen. De verantwoordingsbureaucratie groeide, want zorgverleners werden meer en meer gewantrouwd door verzekeraars en politiek. Bovendien moeten ze nu met tal van verzekeraars contact houden en onderhandelen. Er werd honderden miljoenen euro’s zorggeld besteed aan sponsoring, reclame en marketing. Terwijl de afgelopen jaren 88 procent van de verzekerden niet of maar één keer overstapten.

Als mensen wel overstappen, doen ze dat meestal uit financiële noodzaak; zij kiezen noodgedwongen voor goedkopere polissen en een hoger Eigen Risico. Deze polissen beperken de keuzevrijheid omdat ze alleen zorg bij selecte zorgaanbieders vergoeden. En met het hogere Eigen Risico nemen ze vaak een gok die ze zich eigenlijk niet kunnen permitteren, want eigenlijk is die keuze alleen weggelegd voor wie onverwachte uitgaven zelf kan opvangen. Die keuze kan eigenlijk alleen gemaakt worden door mensen met een fors inkomen of eigen vermogen. Veel mensen die uit noodzaak voor een hoog Eigen Risico kozen en met plotselinge zorgkosten werden geconfronteerd, kwamen in financiële problemen. 

Maar behalve voor de kosten moet het publiek nu ook opdraaien voor de winstmarges voor de verzekeraars. Bovendien is de beloofde keuzevrijheid alleen weggelegd voor diegenen die meer kunnen betalen. De rest heeft juist minder te kiezen. We raken steeds meer zeggenschap over de zorg kwijt, want verzekeraars bepalen steeds meer wie welke zorg krijgt en waar. 

Met de vercommercialisering van de zorgverzekering is een verkeerde weg ingeslagen, moeten we na tien jaar concluderen. Tijd voor een nieuwe richting.

Tijd voor een Nationaal Zorgfonds, waar iedereen voor het basispakket een beroep op kan doen. En iedereen moet zelf zijn of haar arts of ziekenhuis kunnen kiezen, zolang die voldoet aan afgesproken kwaliteitsnormen en normale prijzen hanteert. Met een Nationaal Zorgfonds moeten we de zorgkosten betalen, plus één organisatie. Dat lijkt ons goedkoper dan het commerciële stelsel, waarin we de zorgkosten moeten betalen, plus (momenteel) negen verzekeringsorganisaties met 25 dochterbedrijven, plus een half miljard aan marketing, plus winstmarges. Ook heb je met één Nationaal Zorgfonds een veel sterkere onderhandelingspositie ten opzichte van de farmaceutische industrie, en kunnen medicijnen op landelijke schaal fors goedkoper worden ingekocht. Hiermee zijn vele honderden miljoenen te besparen.

Groot voordeel voor de zorgverleners: zij hebben dan nog te maken met één organisatie, in plaats van met negen verzekeraars en hun 25 dochterbedrijven, waardoor zij meer tijd overhouden om zorg te verlenen.

Zo’n Nationaal Zorgfonds, waarin publiek en zorgverleners centraal staan, hoort geen Eigen Risico te hebben. Los van de hoogte is het hele concept oneerlijk. Je geeft mensen geen boete als ze ziek zijn. Het leidt bovendien slechts tot schijnbesparingen: wie vandaag om financiële redenen niet naar de dokter gaat, maakt morgen méér zorgkosten als het probleem is verergerd. 

We kunnen miljarden besparen op bureaucratie, winst en marketingkosten, en door een ijzersterke onderhandelingspositie en centrale inkoop zullen geneesmiddelenprijzen dalen. Hierdoor kunnen we ervoor kiezen om het eigen risico af te schaffen.

Met een Nationaal Zorgfonds zonder Eigen Risico wordt de zorg weer zoals ze moet zijn in een beschaafd land: goed, bereikbaar en betaalbaar voor iedereen.

Advertenties