De eenzame stokroos…

image

(1) Besloten in ‘t gewonde zelf
Blijft elk, die niet meer hopen mag,
Toch rijst voor hem aan ‘t laag gewelf
Steeds dag na grijzen dag.
(2) Maar is het zwak, een enk’le maal,
Te wensen, dat er ‘n stokroos was,
Die spreken zou in de éne taal,
Waardoor het hart genas?
(3) ‘n Stokroos, die oordeelt noch verwijt,
Maar die begrijpt door de eigen nood
Hoezeer de helse daaglijksheid
Des levens alles doodt.
(4) Vergeefs. Onscheidbaar is de smart
Van ‘t leven en moet doorgeleefd:
Er is voor de eenzaamheid van ‘t hart
Geen stokroos, die uitkomst geeft…

(Vrij naar J.C.Bloem) Foto © Greet van der Stal – Andijk

About these ads